رهبر انقلاب: موفقیت رئیس‌جمهور و دولت جدید، موفقیت همه ما است

رهبر انقلاب:

موفقیت رئیس‌جمهور و دولت جدید، موفقیت همه ما است/ باید در مسائل مهم صدای واحد از کشور شنیده شود

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای گفتند: توصیه موکد من تعامل سازنده مجلس با دولت جدید است. موفقیت رئیس‌جمهور و دولت جدید، موفقیت همه ما است.

مسعود پزشکیان و نمایندگان مجلس دوازدهم امروز به دیدار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی رفتند.

مجلس صرفاً یک نهاد پرسشگر نیست، بلکه یک نهاد پاسخگو هم هست

رهبر انقلاب در این دیدار فرمودند: برخلاف تصور بسیاری گمان می‌کنند مجلس با جعل قانون به دولت دستور میدهد و بعد هم سوال و استیضاح انجام میدهد، بله این وظایف وجود دارد، اما پاسخگو نیز هم هست.

حضرت آیت ‌الله خامنه‌ای گفتند: مجلس یکی از ارکان کشور است، یک نهاد تصمیم‌گیر و یک نهاد پرسشگر است. هر مجموعه و یا فرد تصمیم‌گیر پاسخگو نیز هست؛ بنابراین مجلس باید شأن پاسخگویی خود را همواره در نظر داشته باشد.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

توصیه موکد من تعامل سازنده مجلس با دولت جدید است

ایشان در ادامه افزودند: توصیه موکد من تعامل سازنده مجلس با دولت جدید است. همه کمک کنند تا رئیس جمهور منتخب بتواند وظایفی را که در قبال کشور دارد انجام دهد. اگر ما توانستیم به گونه‌ای رفتارکنیم که رئیس جمهور موفق شود این موفقیت همه ماست.

رهبر انقلاب گفتند: اگر او در اداره کشور، در پیشبرد اقتصاد، مسائل بین‌المللی و فرهنگی به موفقیت دست پیدا کند همه ما به موفقیت دست پیدا کرده‌ایم. پیروزی او پیروزی همه ماست. این را باید از بن دندان باور کنیم.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

یک صدا باید در کشور شنیده شود

مقام معظم رهبری خطاب به نمایندگان ملت تاکید کردند: باید صدای واحدی در کشور شنیده شود. در مسائل مهمی که البته تشخیصش با شماست مواقعی هست که باید دولت و مجلس و مسئولان گوناگون یک حرف بزنند تا آن افرادی که در دنیا گوش تیز کرده اند تا نشانه های اختلاف و دوگانگی را بیابند مایوس شوند. یک صدا باید شنیده شود.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

مجلس نباید منشاء تشنج در افکار عمومی باشد

رهبر انقلاب گفتند: مجلس نباید منشاء تشنج در افکار عمومی مردم باشد. سیاه‌نمایی کردن و منفی بافی گاهی اوقات در بعضی از مجالس از ناحیه برخی از نمایندگان دیده شد، البته اغلب نمایندگان همیشه پایبند به این مبانی معتبر بوده اند.

حضرت آیت ‌الله خامنه‌ای فرمودند: این را بدون تعارف عرض میکنم و واقعیت این است، اما در برخی موارد هم خلاف این مشاهده شد. نه فقط در مجلس بلکه بسیاری از شما در مجامع عمومی، در نماز جمعه‌ها پیش از خطبه‌ها در شهر‌های مختلف حضور پیدا می‌کنید یا در فضای مجازی که امروز حاکم بر بسیاری از فعالیت هاست؛ حضور شما باید آرام بخش باشد.

ایشان افزودند: هرکجا سخن می‌گویید مخاطب شما باید دلگرم شود که طرفدار اتحاد و همبستگی و همدلی نیرو‌ها هستید و خلاف این را نباید پیام دهید. این حفظ امنیت روانی مردم است و مطلب مهمی است.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

توصیه رهبر انقلاب به رئیس‌جمهور منتخب و مجلس درباره انتخاب اعضای دولت جدید و رای اعتماد به آنها

رهبر انقلاب اسلامی بیان کردند: کار فوری مجلس رای به کابینه‌ای است که آقای پزشکیان (حفظ الله) انشاالله ارائه خواهند کرد به مجلس. البته هرچه زودتر کابینه پیشنهادی تصویب شود و دولت مشغول به کار شود برای کشور بهتر است. اما در این زمینه هم شما و هم رئیس جمهور منتخب مسئولیت‌های سنگینی دارید.

ایشان افزودند: چه کسی قرار است میدان‌دار این میدان باشد؟ میدان اقتصاد، میدان فرهنگ، میدان فعالیت‌های سازندگی، میدان تولید. آن کسی را باید میدان دار کرد که امین باشد، صادق باشد، متدین باشد. از بن دندان به جمهوری اسلامی و نظام اسلامی معتقد باشد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای فرمودند: ایمان یک شاخص مهم است. امید به آینده، نگاه مثبت به افق یکی از شاخص‌های مهم است. افرادی که افق به نظرشان تاریک است و کاری نمیشود کرد، نمیشود به اینها مسئولیت‌های کلیدی داد. تشرع و متشرع بودن یکی از معیار‌های مهم است. اشتهار به پاک دستی یک معیار مهم است که باید رعایت شود. هم رئیس جمهور محترم اینها را رعایت کند و هم مجلس رعایت کند.

رهبر انقلاب اسلامی ادامه دادند: یک مسئولیت مشترک در انتخاب مسئولین کشور دارید. نداشتن سابقه سو یک معیار است. نگرش ملی داشته باشند و غرق در مسائل جناحی و سیاسی نشوند و نگاه ملی باید به کشور داشته باشند. البته کارآمدی را غالبا بعد از اشتغال به کار میتوان فهمید، اما با تحقیق و نگاه به سوابق و شنیدن حرف‌ها میتوان کارآمدی را نیز تشخیص داد.

ایشان گفتند: به نظر من این مسئولیت بسیار مهمی است هم برعهده شما و هم برعهده رئیس‌جمهور محترم است که این کار را انجام دهند. انشاالله یک مجموعه هیات وزیران خوب، کارآمد، متدین و انقلابی بر سر کار بیایند و مسائل کشور را پیش ببرد.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

رهبر انقلاب افزودند: چالش‌های گوناگونی که برای دولت‌ها وجود دارد. دولت در مسائل مختلف ممکن است چالش‌هایی داشته باشد که مجلس میتواند دست دولت را پر کند؛ لذا حضور شما در مسائل سیاسی، بین المللی و دیپلماسی مهم است. یک نمونه از اقدامات خوب مجلس، قانون اقدام راهبردی است که البته برخی اعتراض کردند و عیب جویی کردند، مطلقا این عیب جویی وارد نیست و کار بسیار درستی است.

مسئله غزه همچنان مسئله اول دنیای اسلام است

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در ادامه با اشاره به اهمیت مساله غزه فرمودند: مساله غزه همچنان مساله اول دنیای اسلام است. آنچه من درباره مسائل سیاست خارجی و حوزه دیپلماسی برای مجلس عرض کردم یکی از مصادیقش مساله غزه است. در این باره آرام نگیرید، ساکت نباشید. کار مهم است. درست است که با گذشت ماه‌ها شور اولیه در بسیاری از افراد وجود ندارد، اما حقیقت این است که همان اهمیت روز‌های اول امروز نیز وجود دارد، بلکه بیشتر.

رهبر انقلاب گفتند: قدرت مقاومت روز به روز بیشتر خود را نشان می‌دهد. یک دستگاه با عظمت نظامی، سیاسی و اقتصادی مانند آمریکا پشت سر رژیم غاصب صهیونیست در حال جنگ با یک گروه مقاومت هستند، اما نتوانستند اینها را به زانو در بیاورند. زیرا حماس را نتوانستند به زانو در بیاورند، زیرا مقاومت را نمیتوانند به زانو در بیاورند و دق دلی خود را بر روی مردم خالی میکنند و بمب‌ها را بر سر مردم میریزند.

ایشان ادامه داد: مدرسه، بیمارستان، کودک، زن و... نهایت جنایت و سبوعیت در جلو چشم مردم دنیا در حال انجام است. مردم دنیا هم در حال قضاوت علیه این رژیم غاصب و خبیث هستند. این مساله تمام نشده و هنوز ادامه دارد.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

مجلس می‌تواند هم در برطرف کردن و هم در خنثی کردن تحریم‌ها نقش آفرین باشد

رهبر انقلاب اظهار کردند: ما در همین مسئله‌ی تحریم ــ که خب سر زبان‌ها خیلی میچرخد بخصوص در ایام انتخابات، تکرار میشد در اظهارات گوناگون نامزد‌های انتخاباتی و مردم و طرفدارانشان و اینها، مسئله‌ی تحریم‌ها را ــ مجلس میتواند در آن حضور داشته باشد، واقعاً تأثیرگذار باشد.

ایشان فرمودند: ما میتوانیم تحریم‌ها را شرافتمندانه برطرف کنیم؛ بالاتر از برطرف کردن تحریمها، خنثی کردن تحریم‌ها است. بنده مکرر گفتم این را، برداشتن تحریم دست شما نیست، باید شما تدبیر بیندیشید یکجوری، دست طرف مقابل است؛ اما خنثی کردن تحریم دست شماست. راه‌های خوبی وجود دارد برای خنثی کردن تحریم، بعضی از این راه‌ها را هم رفتیم، اثرش را هم دیدیم؛ یعنی مسئولین دولتی رفتند، اثرش را هم دیدیم، خیلی هم خوب بوده، میتوان این کار را کرد. مجلس عزیز ما، میتوانند نقش‌آفرینی کند.

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

ورود رهبر انقلاب به حسینیه امام خمینی

Play Video

کد ویدیودانلود

فیلم اصلی

در ابتدای دیدار امروز و پیش از آغاز بیانات رهبر انقلاب اسلامی، آقای محمدباقر قالیباف رئیس مجلس دوازدهم به ارائه گزارش پرداخت.

شهادت حضرت سید الساجدین علیه السلام

شهادت سید الساجدین حضرت زین العابدین علیه السلام تسلیت باد.

عصر عاشورا... و هنوز حسین علیه السلام مظلوم است

آجرک الله یا بقیه الله(عج) فی مصیبت جدک الحسین(ع)

امان از دل زینب...

بالاخره روز عاشور شد...کربلا امروز غوغایی دگر است...سالار شهیدان امروز برای برپایی دین جدش برای فهماندن حقیقت به عالم به میدان پر بلا پای می نهد... و یاران حسین(ع) که با حسین(ع) بودند و فقط یا حسین(ع) نگفتند امروز عشق بازی را کامل معنا می کنند...و وای...وای به حال کسانی که هنوز درک نکرده اند حسین(ع) برای چه شهید شد...

حسین(ع) برای احیای دین جدش شهید شد... و اما...

زینب جان! شرمنده که حسین(ع) تو شهید شد اما زن مسلمان عفاف و حجاب را کامل نکرد...شرمنده که حسین(ع) تو شهید شد اما مرد مسلمان عفاف و حجاب را نفهمید...زینب جان!شرمنده که از سر تو چادر به زور رفت و امروز زن به راحتی کنار گذاشته چادرت را...شرمنده ایم...بهای سختی دادی اما ما نفهمیدیم...

لحظه به لحظه واقعه عاشورا...

زخم ناسور جراحتی است که هیچ وقت التیام پیدا نخواهد کرد. کربلا زخم ناسور تاریخ است.برای همین هم داستان عاشورا برای دلدادگان اباعبدالله سال به سال تکرار شاید، اما تکراری نمی‌شود. قدیمی‌ها می‌گویند ماتم و مصیبتی که بر امام حسین علیه السلام گذشت به اندازه‌ای سنگین بود که به جای یک شب، عزاداران حسینی هرشب از دهه اول محرم را به یاد یکی از شهدای کربلا به سوگ می‌نشستند فارغ از اینکه تمام مصیبت‌های کربلا تنها در یک روز و طی چند ساعت بر کاروان امام حسین(علیه السلام) و اهل حرم ایشان وارد شد. از بانگ اذان صبح روز عاشورا تا غروب عصر روز دهم و آغاز اسارت خاندان پیامبر(صلی الله علیه و آله)؛ اینجا ساعت به ساعت سراغ رویدادهای دهم محرم سال ۶۱ رفتیم، تا بدانیم آخرین لحظات زندگی سیدالشهدا چگونه گذشت و این زخم ناسور هزارو چهارصد ساله چه طور به جان تاریخ نشست.

حوالی ۵صبح

مکن ای صبح طلوع

نماز صبح به امامت امام حسین علیه السلام و یارانشان اقامه شد. می‌گویند سیدالشهدا در این هنگام برای اصحاب خطبه‌ای خواند و آنها را به صبر و جهاد در راه خدا دعوت کرد. این در حالی بود که در همان لحظه لشکریان دشمن هم صف نماز جماعت تشکیل داده بودند و خودشان را برای جنگ با کاروان خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله آماده می‌کردند. می گویند پس از خواندن نماز صبح اباعبدالله علیه السلام فرمان داد تا همه دور خیمه‌ها را خندقی حفر کنند و آن را با بوته‌هایی که خود حضرت شب قبل از بیابان جمع کرده بود پر کنند تا زمان حمله دشمن بتوانند آنها را آتش بزنند و از اهل حرم محافظت کنند.

​

حوالی ۷صبح

اینان که حرف بیعت با یار می‌زدند

طبق روایت‌های تاریخی امام بعد از نماز صبح و نزدیک طلوع آفتاب در حالی که سوار بر شتری می‌شد تا در میان نگاه سپاه کوفیان به خوبی دیده شود شروع به خواندن خطبه کرد. سیدالشهدا در این سخنرانی یادآور نامه هایی شد که کوفیان برای او فرستاده بودند. او حتی برخی از اهالی کوفه را مورد خطاب قرار داد و فرمود: «مگر شما به من ننوشتید که میوه‌ها رسیده و اطراف سرسبز است، اگر بیایی لشکریان مجهز برای تو آماده است؟» بعد از آن می‌گویند سیدالشهدا نامه‌های آنها را به سمتشان پرت کرد و در جواب آنهایی که از ایشان خواستند تا حضرت با یزید بیعت کند که دست آنها به خون نواده پیامبر آلوده نشود این چنین پاسخ داد: «فرد پستی که پسر فرد پست دیگری است. من را بین کشته شدن و قبول ذلت مجبور کرده. ذلت از ما دور است.»

حوالی ساعت ۹

اولین تیر عمربن سعد و آغاز جنگ

آفتاب در دل آسمان جا گرفته بود؛ اما جنگ هنوز آغاز نشده بود در روایت‌های تاریخی نقل شده که این تعویق و تعلل سرانجام شمر را به ستوه آورد تا جایی که او با خشم و عصبانیت از عمربن سعد خواست تا جنگ را آغاز کند. عمر اولین تیر را به سمت سپاه امام حسین علیه السلام پرتاب کرد و دیگران را شاهد گرفت تا بعدها به گوش عبیدالله بن زیاد برسانند که او اولین تیر را به طرف کاروان خاندان پیامبر نشانه گرفت. بعد از اینکه عمربن سعد جنگ را آغاز کرد لشکر کوفیان سپاه سیدالشهدا را تیرباران کردند که در این تیرباران چند تن از یاران امام به شهادت رسیدند و حضرت به آنها فرمود: «برای مرگی که چاره ای جز پذیرش آن نیست. آماده شوید.»

​

حوالی ساعت ۱۰

حمله از یمین و یسار

دو غلام ابن زیاد اولین کسانی بودند که برای نبرد تن به تن از سپاه کوفه اعلام آمادگی کردند که هر دوی آنها به دست عبدالله بن عمیر کشته شدند. گفته شده که بعد از این نبرد تن به تن سپاه دشمن از یمین و یسار و به شکل سراسری به لشکر اباعبدالله حمله برد. از جناح راست حبیب بن مظاهر مقابلشان ایستادگی و هجوم آنها را دفع کرد. از طرفی شمر که از جناح چپ به به سپاه امام حمله برده بود با دفاع افرادی همچون زهیر رو به رو شد و دستش جراحت برداشت به اندازه ای که آنها در نهایت مجبور به عقب نشینی شدند.اما بعد از این عقب نشینی عمربن سعد دوباره دستور تیرباران سپاه را داد که منجر به شهادت چند تن دیگر از اصحاب امام شد.

حوالی ساعت ۱۱

تا زنده‌ایم کسی از بنی‌هاشم به میدان نخواهد رفت

بعد از تیرباران سپاه دشمن امام حسین علیه السلام از یارانش خواست تا تن به تن به میدان نبرد بروند. آن روز اصحاب وفادار امام حسین علیه السلام به یکدیگر قول داده بودند تا وقتی هرکدامشان جان در بدن دارند اجازه ندهند که هیچ یک از مردان بنی هاشم وارد کارزار شوند. می‌گویند مسلم بن عوسجه جزو اولین کسانی بود که در جنگ به شهادت رسید. وقتی حبیب بن مظاهر بر بالینش حاضر شد گفت اگر شهادتم نزدیک نبود، دوست داشتم آنچه برایت مهم است به من وصیت کنی می‌گویند مسلم در آن لحظه با دست اشاره‌ای‌ به سیدالشهدا کرد و فرمود:«وصیت من این مرد است»

​

حوالی ساعت۱۲

اولین باری که امام گریست

نزدیک اذان ظهر امام حسین علیه السلام از لشکریانش خواست تا با عمربن سعد حرف بزنند و برای اقامه نماز مدتی جنگ را متوقف کنند. وقتی یاران سیدالشهدا این خواسته را مطرح کردند یکی از اشقیا فریاد زد: نماز شما قبول نمی‌شود. این حرف خشم حبیب را برانگیخت تا جایی که در جواب او گفت: ای حمار! فکر می‌کنی نماز شما قبول می‌شود و نماز پسر پیامبر(صلی الله علیه و آله) قبول نمی‌شود؟ در این میان وقتی حبیب به جنگ با آنان رفت از جانب دشمن محاصره شد و به شهادت رسید. وقتی خبر کشته شدن او به امام رسید سیدالشهدا برای اولین بار در روز عاشورا اشک ریخت، رو به آسمان کرد و فرمود:« خدایا رفتن جان خودم و دوستانم را به حساب تو می‌گذارم.»برای برپایی نماز افرادی همچون زهیر و سعد بن عبدالله خودشان را مقابل پرتاب تیرها سپر جان امام کردند تا سرانجام امام حسین علیه السلام نمازش را شکسته خواند.

حوالی ساعت ۱

جوانان بنی‌هاشم بیاید علی را بر در خیمه رسانید

وقتی همه یاران امام حسین علیه السلام به شهادت رسیدند. نوبت به بنی هاشم رسید. اولین کسانی که وارد میدان رزم شدند حضرت علی اکبر و عبدالله بن مسلم علیهم السلام بودند. امام حسین(علیه السلام) پس از شهادت پسرش بر بالین او حاضر شد و گروهی که او را کشته بودند نفرین کرد: « پس از توای پسرم! اوف بر این دنیا باد.» سپس از جوانان بنی هاشم خواست که پیکر علی اکبر را به کنار خیمه‌ها ببرند.

​

حوالی ساعت ۲

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

همه رفتند عاقبت سیدالشهدا و حضرت عباس علیه السلام تنها شدند.عطش و تشنگی بر کاروان امام و اهل حرم غلبه کرده بود. در روایت های تاریخی این طور نقل شده که قمر بنی هاشم اذن میدان گرفت ولی اباعبدالله از او خواست تا از شط برای اهل کاروان آب بیاورد. قمر بنی هاشم علیه السلام وقتی به سمت فرات رفت توانست از بین نگهبانان شریعه خود را به آب برساند ولی در راه برگشت در نخلستان دشمن به او حمله ور شد. سپاه یزید که جرات نزدیک شدن به حضرت عباس علیه السلام را نداشتند در میان نخلستان او را تیرباران و دو دستش را قطع کردند و بعد از آن با ضربت عمود آهنی به سر علمدار کربلا او را به شهادت رساندند.نوشته اند وقتی سیدالشهدا بالای سر بردار رسید فرمود: اکنون کمرم شکست و چاره‌ام اندک شد.

​

حوالی ساعت ۳

وداع با اهل حرم

وقتی سیدالشهدا تنهای تنها شد لباسش را پاره پاره کرد تا بعد از شهادت آن را به غارت نبرند؛ هرچند همان لباس هم به غارت اشقیا رفت. در این هنگام امام حسین علیه السلام فرزند شش ماهه اش را برای طلب آب به میدان برد که به ضرب تیر سه شعبه حرمله به شهادت رسید.وقتی نوبت به وداع با اهل حرم شد حضرت به سوی خیمه‌ها رفت. نوشته اند حضرت سکینه سلام الله علیها در این لحظه رو به پدر کرد و گفت: «پدر جان ما را به حرم جدّمان برگردان!» امام پاسخ داد: «هیهات! اگر مرغ قطا را رها می‏‌کردند در آشیانه‌‏اش آرام می‏گرفت. (اشاره به این‌‏که ما را رها نخواهند کرد).» در این لحظه صدای گریه زن‌ها بلند شد، امام آنها را آرام کرد و به سوی دشمن حمله‌‏ برد.

امام وقتی وارد میدان شد کسی جرات رویارویی با او را نداشت تا جایی که هرکس به سمت سیدالشهدا آمد؛ امام او را به هلاکت رساند. اباعبدالله هنگام مواجهه با دشمنان می‌فرمود:« مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است.» در این لحظات عمربن سعد به لشکریانش دستور داد و با فرمان او ۴هزار تیرانداز از هر طرف امام را مورد هدف قرار دادند.

​

حوالی ساعت‌۳الی۴

او می‌برید و من می‌بریدم او از حسین سر من از حسین دل

می‌گویند سیدالشهدا از شدت زخم‌های فراوان از اسب به زمین افتاد و در این لحظه حضرت زینب سلام الله علیها به بیرون خیمه‌ها آمد و با ناله ای جانسوز گفت: «کاش آسمان بر زمین فرو می‌افتاد.» پس از آن رو به عمر بن سعد کرد و فرمود:« ای عمر بن سعد! اباعبداللَّه علیه‌السلام را شهید می‌کنند و تو نظاره می‌کنی!؟ وای بر شما! آیا در میان شما مسلمان نیست؟»سکوت مرگباری همه را فرا گرفته بود و کسی پاسخی نداد.

​

وقتی حالت ضعف بر امام حسین علیه‌السلام غالب شد، هر کس با هر وسیله‌ای که در اختیار داشت به سید الشهدا ضربه می‌زد، ولی هر کس به قصد کشتن نزدیک آن بزرگوار می‌شد، لرزه بر اندامش می‌افتاد و به عقب بر می‌گشت. حمید بن مسلم می‌گوید: پیش از آن که حسین کشته شود شنیدم که می‌گفت «به خدا پس از من کسی را نخواهید کشت که خدا از کشتن او بیش از کشتن من بر شما خشم بگیرد.» در همین لحظات بود که شمر فریاد زد:« وای بر شما منتظر چه هستید؟ مادرهایتان به عزایتان بنشینند، او را بکشید!»می گویند در این حال سنان بن انس حمله‌ای کرد و نیزه‌اش را در قلب امام حسین(علیه السلام) فرو برد .وقتی شمر بن ذی الجوشن روی سینه مبارک امام علیه‌السلام نشست و محاسن آن حضرت را به دست گرفت وقتی می‌خواست امام را به قتل برساند، آن حضرت لبخندی زد و فرمود: آیا مرا می‌کشی در حالی که می‌دانی من کیستم؟شمر گفت: آری، تو را خوب می‌شناسم، مادرت فاطمه زهرا و پدرت علی مرتضی و جدت محمد مصطفی است، تو را می‌کشم و باکی ندارم! پس با دوازده ضربه سر مبارک امام علیه‌السلام را از بدن جدا ساخت.

​

حوالی ساعت ۵

سری به نیزه بلند است در برابر زینب

بعد از شهادت سیدالشهدا اشقیا لباس‌های ایشان را غارت کردند و به سمت خیمه‌های زنان و کودکان حمله بردند و آنها را به آتش کشیدند در بعضی از مقاتل نقل شده حضرت زینب سلام الله علیها نزد امام سجاد علیه السلام آمد و عرض کرد:«ای یادگار گذشتگان و پناه باقیماندگان، خیمه ها را آتش زدند، ما چه کنیم؟» امام فرمودند:«علیکن بالفرار»

می گویند در همین حوالی از روز عمربن سعد به ۱۰ نفر از اسب سواران دستور می‌داد تا با اسب هایشان بر پیکر مطهر امام حسین (علیه السلام) بتازند.

​

سید بن طاووس نقل می‌کند: عمر سعد در روز عاشورا سر بریده امام حسین (علیه‌السّلام) را به خولی و حمید بن مسلم داد تا آنها آن را نزد ابن‌زیاد ببرند، سپس دستور داد سر از بدن سایر شهیدان جدا نمودند و آن سرها را به همراه شمر بن ذی الجوشن، و قیس بن اشعث، و عمرو بن حجّاج به سوی ابن‌زیاد فرستاد، آنها سرها را به کوفه آوردند. عمر سعد در روز عاشورا و روز بعد تا ظهر، در کربلا ماند.»

اما از طرفی بلاذری نقل می‌کند در روز یازدهم سرهای شهدا بریده شد و پس از این‌که عمر بن سعد و همراهانش اهل بیت (علیهم‌السّلام) را به سوی کوفه حرکت دادند، سرها را نیز روی نیزه‌ها زدند و با خود بردند

عاشورای حسینی... سلام بر سید و سالار شهیدان علیه السلام....

​

علامه امینی شب و روز عاشورا مدام برای امام زمان(ع)صدقه کنار میگذاشتند و می فرمودند:امشب قلب امام عصر(ع)در فشار است.

امشب صدقه برای حضرت فراموش نشود.
التماس دعا

همه ارباب مقاتل بنویسند فردا

خبری نیست به جز حادثه کرب و بلا

دنبال شعر و قافیه بودم تمام عمر

این بیت ها حواس مرا از تو پرت کرد...

...

صد مرده زنده می شود از ذکر نامت

هر چه دارم از ح س ی ن

فرمود: "انی احب الصلاة ..." *

اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِالله

وَ عَلَیَ الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِکَ عَلَیکَ مِنی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بقیتُ وَ

بَقیَ اللَیلِ وَ النَهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللهُ اخِرَ العَهدِ مَنّی لِزیارَتِکُم

چه كربلاست كه آدم به هوش مي آيد هنوز ناله زينب به گوش مي آيد

چه كربلاست كه چون نام كربلا ببرند فلك به ناله ملك در خروش مي آيد

چه كربلاست كز آن بوي سيب مي آيد صداي ناله ي مردي غريب مي آيد

امام حسین بن علی علیه‏ السلام: الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی السنتهم یحوطونه ما درت معایشهم فاذا محصوا بالبلاء قل الدیانون

مردم، بردگان دنیا (و دنیاپرست) هستند؛ و دین (مانند) لیسه‏ای بر زبانشان است. وقتی معیشتشان فراهم باشد، نام دین را بر زبان دارند و زمانی که در معرض امتحان باشند (و بخواهند از جان و مال خود در راه دین بگذرند)، دینداران کم هستند. ))بحارالأنوار، ج 44، ص ((382

کاش می شد که به سوی حرمت برگردی

کاش افتد به دل محترمت برگردی
همه گویند به دلدار بیا اما من
جان عباس قسم می دهمت برگردی

(ان الحسين مصباح الهدى و سفينة النجاة)

سالروز شهادت جانسوز سالار آزادگان جهان

حضرت سيدالشهداء ابى عبدالله الحسين (عليه السلام)

و اهل بيت و ياران باوفايش

را به پيشگاه مقدس

بقية الله الاعظم (عجل الله تعالى فرجه الشريف)

و امت اسلامى و شيعيان جهان تسليت عرض مى‌نماييم.

​

We extend our heartfelt condolences to the entire Muslim Ummah on the occasion of the Martyrdom of Imam Husain (a.s.), His Household Members & Companions on the day of Ashura.

مداحان امشب از وداع حضرت زينب(س)، وفاداري اصحاب از جمله حبيب بن مظاهر، رقابت ياران امام با بني هاشم براي حضور در ميدان، برداشتن بيعت و دلشوره هاي زينب (س) سخن مي گويند

تاسوعای حسینی علیه السلام... ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

مقام حضرت عباس

امام سجاد (عليه‌ السلام):

إنّ لِلْعَبّاسِ عِنْدَ اللهِ تَبارَكَ وَتَعالَی لَمَنزِلَةً، یَغْبِطُهُ بِها جَمیعُ الشُّهَداءِ یَوْمَ القِیامَةِ.

عباس نزد خداوند منزلتی دارد که روز قیامت همۀ شهیدان به آن رشک می‌برند.

On Judgment Day, Abbās has such a degree in the sight of Allah that all martyrs will envy him.

خصائص، ج 1، ص 68

حضرت آيت‌الله خامنه‌اي مي‌فرمايد: «وقتى كه آب را برداشت تا چشمش به آب افتاد، «فذكر عطش الحسين (ع)» به ياد لب‌هاى تشنه‌ امام حسين (ع)، شايد به ياد فريادهاى العطش دختران و كودكان، شايد به ياد گريه‌ عطشناك على‌اصغر (ع) افتاد و دلش نيامد كه آب را بنوشد. آب را روى آب ريخت و بيرون آمد.»

ولي امر مسلمين در تاسوعاي حسيني سال 1379 در خطبه‌هاي نماز جمعه فرمودند: «...امروز، روز تاسوعاست و رسم بر اين است كه در اين روز، گويندگان و نوحه‌سرايان، راجع به شهادت اباالفضل العبّاس عليه‌السلام روضه بخوانند. آن‌طور كه از مجموع قراين به دست مى‌آيد، از مردان رزم‌آور ـ غير از كودك شش ماهه، يا بچه‌ 11 ساله ـ اباالفضل العبّاس عليه‌السلام آخرين كسى است كه قبل از امام حسين عليه‌السلام به شهادت رسيده است و اين شهادت هم باز در راه يك عمل بزرگ ـ يعنى آوردن آب براى لب‌تشنگان خيمه‌هاى اباعبداللَّه الحسين عليه‌السلام ـ است.

*همه‌ ياران حسينى، صاحبان بصيرت بودند اما عباس‌ عليه‌السلام بصيرت را بيشتر نشان داد

در زيارات و كلماتى كه از ائمه عليهم‌السّلام راجع به اباالفضل العبّاس عليه‌السلام رسيده است، روى دو جمله تأكيد شده است: يكى بصيرت، يكى وفا. بصيرت اباالفضل العبّاس عليه‌السلام كجاست؟ همه‌ ياران حسينى، صاحبان بصيرت بودند؛ اما او بصيرت را بيشتر نشان داد. در روز تاسوعا، مثل امروز عصرى، وقتى كه فرصتى پيدا شد كه او خود را از اين بلا نجات دهد؛ يعنى آمدند به او پيشنهاد تسليم و امان‌نامه كردند و گفتند ما تو را امان مى‌دهيم؛ چنان برخورد جوانمردانه‌اى كرد كه دشمن را پشيمان نمود. گفت: من از حسين عليه‌السلام جدا شوم؟! واى بر شما! اف بر شما و امان‌نامه‌ شما!

* وفادارى حضرت عبّاس (عليه‌السلام) بيشتر در قضيه‌ وارد شدن در شريعه‌ فرات و ننوشيدن آب است

نمونه‌ ديگرِ بصيرت او اين بود كه به سه نفر از برادرانش هم كه با او بودند، دستور داد كه قبل از او به ميدان بروند و مجاهدت كنند؛ تا اينكه به شهادت رسيدند. مى‌دانيد كه آنها چهار برادر از يك مادر بودند: اباالفضل العبّاس عليه‌السلام ـ برادر بزرگتر ـ جعفر، عبداللَّه و عثمان. انسان برادرانش را در مقابل چشم خود براى حسين‌بن‌على (عليه‌السلام) قربانى كند؛ به فكر مادر داغدارش هم نباشد كه بگويد يكى از برادران برود تا اينكه مادرم دل‌خوش باشد؛ به فكر سرپرستى فرزندان صغير خودش هم نباشد كه در مدينه هستند.

اين همان بصيرت است. وفادارى حضرت اباالفضل العبّاس عليه‌السلام هم از همه‌جا بيشتر در همين قضيه‌ وارد شدن در شريعه فرات و ننوشيدن آب است. البته نقل معروفى در همه‌ دهان‌ها است كه امام حسين عليه‌السّلام حضرت اباالفضل عليه‌السلام را براى آوردن آب فرستاد.

* يا اخا ادرك اخاك

اما آنچه كه من در نقل‌هاى معتبر ـ مثل «ارشاد» مفيد و «لهوف» ابن‌طاووس ـ ديدم، اندكى با اين نقل تفاوت دارد كه شايد اهميت حادثه را هم بيشتر مى‌كند. در اين كتاب‌هاى معتبر اين‌طور نقل شده است كه در آن لحظات و ساعت آخر، آن‌قدر بر اين بچه‌ها و كودكان، بر اين دختران صغير و بر اهل حرم تشنگى فشار آورد كه خود امام حسين عليه‌السلام و اباالفضل صلوات الله عليه با هم به طلب آب رفتند.

اباالفضل عليه‌السلام تنها نرفت؛ خود امام حسين عليه‌السلام هم با اباالفضل صلوات الله عليه حركت كرد و به طرف همان شريعه‌ فرات ـ شعبه‌اى از نهر فرات كه در منطقه بود ـ رفتند، بلكه بتوانند آبى بياورند. اين دو برادر شجاع و قوى‌پنجه، پشت به پشت هم در ميدان جنگ جنگيدند.

يكى امام حسين عليه‌السلام در سن نزديك به شصت سالگى است، اما از لحاظ قدرت و شجاعت جزو نام‌آوران بى‌نظير است. ديگرى هم برادر جوان سى‌ و چند ساله‌اش اباالفضل العبّاس عليه‌السلام است، با آن خصوصياتى كه همه او را شناخته‌اند. اين دو برادر، دوش به دوش هم، گاهى پشت به پشت هم، در وسط درياى دشمن، صف لشكر را مى‌شكافند. براى اينكه خودشان را به آب فرات برسانند بلكه بتوانند آبى بياورند.
در اثناى اين جنگ سخت است كه ناگهان امام حسين عليه‌السلام احساس مى‌كند دشمن بين او و برادرش عباس عليه‌السلام فاصله انداخته است. در همين حيص و بيص است كه اباالفضل عليه‌السلام به آب نزديك‌تر شده و خودش را به لب آب مى‌رساند.

آن‌طور كه نقل مى‌كنند، او مشك آب را پر مى‌كند كه براى خيمه‌ها ببرد. در اينجا هر انسانى به خود حق مى‌دهد كه يك مشت آب هم به لب‌هاى تشنه‌ خودش برساند اما او در اينجا وفادارى خويش را نشان داد. اباالفضل العبّاس عليه‌السلام وقتى كه آب را برداشت تا چشمش به آب افتاد، «فذكر عطش الحسين عليه‌السلام» به ياد لب‌هاى تشنه‌ امام حسين عليه‌السلام، شايد به ياد فريادهاى العطش دختران و كودكان، شايد به ياد گريه‌ عطشناك على‌اصغر عليه‌السلام افتاد و دلش نيامد كه آب را بنوشد. آب را روى آب ريخت و بيرون آمد. در اين بيرون آمدن است كه آن حوادث رخ مى‌دهد و امام حسين عليه‌السّلام ناگهان صداى برادر را مى‌شنود كه از وسط لشكر فرياد زد: «يا اخا ادرك اخاك»....»

پاره‌های دل/ روضه‌های مکتوب

آخرین لحظات عمر علمدار کربلا از زبان شهید مطهری

کسانى که حسین علیه السلام خود را به بالین آن‌ها رساند مختلف بودند، هر کس در یک وضعى قرار داشت. وقتى امام وارد مى‏شد یکى هنوز زنده بود و با آقا صحبت مى‏کرد، دیگرى در حال جان دادن بود.

در میان کسانى که اباعبدالله علیه السلام خود را به بالین آن‌ها رسانید، هیچ کس وضعى دلخراش‏‌تر و جانسوز‌تر از برادرش ابوالفضل العباس براى او نداشت، برادرى که حسین علیه السلام خیلى او را دوست مى‏دارد و یادگار شجاعت پدرش امیر المؤمنین است.

در جایى نوشته‏اند اباعبدالله علیه السلام به او گفت: برادرم‏ «بنفسى انت‏» عباس جانم! جان من به قربان تو. این خیلى مهم است. عباس در حدود بیست و سه سال از اباعبدالله علیه السلام کوچک‌تر بود (ابا عبد الله ۵۷ سال داشتند و عباس یک مرد جوان ۳۴ ساله بود). اباعبدالله به منزله پدر اباالفضل از نظر سنى و تربیتى به شمار مى‏رفت، آنوقت‏به او مى‏گوید: برادر جان! «بنفسى انت‏» اى جان من به قربان تو!

اباعبدالله کنار خیمه منتظر ایستاده است. یک وقت فریاد مردانه ابا‌الفضل را مى‏شنود. (نوشته‏اند ابا‌الفضل علیه السلام چهره‏اش آنقدر زیبا بود که‏ «کان یدعى بقمر بنى هاشم‏» در زمان خود معروف به ماه بنى هاشم بود.

اندامش به قدرى رسا بود که بعضى از اهل تاریخ نوشته‏اند: «و کان یرکب الفرس المطهم و رجلاه یخطان فى الارض‏» سوار اسب تنومندى شد، پایش را که از رکاب بیرون مى‏کشید، با انگشت پایش مى‏توانست زمین را خراش بدهد. حالا گیرم به قول مرحوم آقا شیخ محمد باقر بیرجندى یک مقدار مبالغه باشد، ولى نشان مى‏دهد که اندام بسیار بلند و رشیدى داشته است، اندامى که حسین از نظر کردن به آن لذت مى‏برد).

وقتى که حسین علیه السلام به بالاى سر او مى‏آید، مى‏بیند دست در بدن او نیست، مغز سرش با یک عمود آهنین کوبیده شده و به چشم او تیر وارد شده است. بى جهت نیست که گفته‏اند: «لما قتل العباس‌بان الانکسار فى وجه الحسین‏» عباس که کشته شد، دیدند چهره حسین شکسته شد. خودش فرمود: «الان انقطع ظهرى و قلت‏حیلتى‏».

فتح خون/ برشی از مقتلی که شهید آوینی روایت کرد

فرشتگان عقل به تماشاگه راز آمده‌اند

فصل نهم از كتاب فتح خون نوشته شهيد آويني

آنان که به مقصد رسیده‌اند می‌گویند میان ما و شما تنها همین «خون» فاصله است؛ تا سدره المنتهی را با پای عقل آمده‌ای، اما از این پس جاذبه جنون، تو را خواهد برد... طی این مرحله دیگر با پای اراده می‌سور نیست؛ بال می‌خواهد و بال را به عباس می‌دهند که دستانش را در راه خدا قربان کرد. این حسین است که عرصات غایی خلافت تکوینی انسان را تا آنجا پیموده است که دیگر جز جان میان او و مقصود فاصله نیست.

آنان که با چشم ظاهر می‌نگرند او را دیده‌اند که بر بالین علی اکبر علی الدنیا بعدک العفا گفته است و بر بالین قاسم عزَّ والله علی عمک ان تدعوه فلا یجیبک او یجیبک ثم لا ینفعک و اکنون بر بالین ابی الفضل عباس می‌گوید: الان انکسر ظهری و قلت حیلتی، اما حجاب‌های نور را نمی‌بینند که چه سان از هم دریده و رشته‌های پیوند روح را به ماسوی الله چه سان ازهم گسسته! نه ماسوی الله، که اینجا کلام نیز فرشته سان فرو می‌ماند.

مردانگی و وفای انسان نیز به تمامی ظهور یافت و آن قامت مردانه عباس بن علی با دستان بریده بر شریعه فرات، آیتی است که روح از این منزلگاه نیز گذشته است و عجیب آن است که آن باطن چگونه در این ظاهر جلوه می‌کند. بعد‌ها امّ البنین در رثای عباس سرود:

یامن رای العباس کر علی جماهیر النقد

و وراه من ابناء حیدر کل لیث ذی لبد

انبئت ان ابنی اصیب برأسه مقطوع ید

و یلی علی شبلی امال برأسه ضرب العمد

لوکان سیفک فی یدیک لما دنی منک احد

دستان عباس بن علی قطع شده بود که آن ملعون توانست گرز بر سر او بکوبد. اما تا دستان ظاهر بریده نشود، بال‌های بهشتی نخواهد رست. اگر آسمان دنیا بهشت است، آسمان بهشت کجاست که عباس بن علی پرنده آن آسمان باشد؟ فرشتگان عقل به تماشاگه راز آمده‌اند و مبهوت از تجلیات علم لدنّی انسان، به سجده در افتاده‌اند تا آسمان‌ها و زمین، کران تا کران، به تسخیر انسان کامل درآید و رشته اختیار دهر به او سپرده شود؛ اما انسان تا کامل نشود، در نخواهد یافت که دهر، بر همین شیوه که می‌چرخد، احسن است.

چشم عقل خطابین است که می‌پرسد: اتجعل فی‌ها من یفسد فی‌ها و یسفک الدماء... اما چشم دل خطاپوش است. نه آنکه خطایی باشد و او نبیند... نه! می‌بیند که خطایی نیست و هرچه هست وجهی است که بی‌حجاب، حق را می‌نماید. هیچ پرسیده‌ای که عالم شهادت بر چه شهادت می‌دهد که نامی اینچنین بر او نهاده‌اند؟

مقتل حضرت علی اکبر علیه السلام...

حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي مي‌فرمايند: من در هيچ كتاب و هيچ مقتلي نديدم كه عقيله بني‏ هاشم، وقتي دو پسر خودش، دو علي‏ اكبرش در كربلا شهيد شدند، عكس‏ العملي نشان دهد؛ اما دو جاي ديگر خودش را روي جسد شهيد انداخت؛ يكي بالاي سر علي ‏اكبر(ع) آمد و بي‏ اختيار خودش را روي بدن او انداخت و يكي هم عصر عاشوراست.

ولي‌امر مسلمين حضرت آيت‌الله خامنه‌اي در يكي از خطبه‌هاي نمازجمعه سال 74 كه مصادف با عاشوراي حسيني سال 1416 بود، در خصوص نحوه شهادت حضرت علي‌اكبر عليه‌السلام، مي‌فرمايند: «...اين روزها، روزهاي روضه و گريه است؛ شما هم همه‏ جا مي‏شنويد. بنده براي اينكه خودم را مختصري در اين ميهماني عظيم حسيني وارد كرده باشم، اين چند كلمه را عرض مي‏كنم و چون اين ملت ما خيلي جوان در راه خدا داده است - شايد در بين اين جمعيت، هزاران نفر هستند كه جوانانشان را از دست داده‏ اند - فكر كردم كه چند كلمه از جوانان امام حسين عرض كنم.

ما به همه مي‏گوييم كه از روي متن، روضه بخوانيد؛ حالا بنده مي‏خواهم متن كتاب «لهوف» ابن‏ طاووس را برايتان بخوانم، تا ببينيم روضه متني چگونه است. بعضي مي‏گويند آدم نمي‏شود همان را كه در كتاب نوشته است، بخواند؛ بايد بپرورانيم - بسازيم - خوب؛ گاهي آن هم اشكالي ندارد؛ اما ما حالا از روي كتاب، چند كلمه‏ اي مي‏خوانيم.

علي‏ بن‏ طاووس، از علماي بزرگ شيعه در قرن ششم هجري است؛ خانواده او همه اهل علم و دينند.

همه آنها يا خيلي از آنها خوبند؛ به خصوص اين دو برادر - علي‏ بن‏ موسي‏ بن‏ جعفر بن‏ طاووس و احمد بن‏ موسي‏ بن‏ جعفر بن‏ طاووس- اين دو برادر از علماي بزرگ، مؤلّفين بزرگ و ثقات بزرگند.

كتاب معروف «لهوف» از سيّد علي‏ بن‏ موسي‏ بن‏ جعفر بن‏ طاووس است. در تعبيرات منبري‌هاي ما عين عبارات اين كتاب - مثل روايت - خوانده مي‏شود؛ از بس متقن و مهم است؛ من از روي اين مي‏خوانم.

مي‏گويد: «فلمّا لم يبق معه سوي اهل بيته»؛ يعني وقتي كه همه اصحاب امام حسين(عليه‌السلام) به شهادت رسيدند و كسي غير از خانواده او باقي نماند، «خرج علي‏ بن ‏الحسين عليه‏السّلام»؛ علي‏ اكبر(عليه‌السلام) از خيمه‏ گاه خارج شد. «و كان من اصبح النّاس خلقاً»؛ علي‏ اكبر يكي از زيباترين جوانان بود. «فاستأذن اباه في القتال»؛ پيش پدر آمد و گفت: پدر، اكنون اجازه بده تا من بروم بجنگم و جانم را قربانت كنم. «فاذن له»؛ هيچ مقاومتي نكرد و به او اجازه داد!

اين ديگر اصحاب و برادرزاده و خواهرزاده نيست كه امام به او بگويد نرو - بايست - اين پاره تن و پاره جگر خود اوست! حال كه مي‏خواهد برود، بايد امام حسين(عليه‌السلام) اجازه دهد. اين انفاق امام حسين(عليه‌السلام) است؛ اين اسماعيل حسين است كه به ميدان مي‏رود. «فاذن له»؛ اجازه داد كه برود. اما همين كه علي‏اكبر(عليه‌السلام) به طرف ميدان راه افتاد، «ثمّ نظر اليه نظر يائس منه»؛ امام حسين(عليه‌السلام) نگاهي از روي نوميدي، به قد و قامت علي‏ اكبر انداخت.

«و ارخي عليه‏السّلام عينه و بكي، ثمّ قال اللّهم اشهد»؛ گفت: خدايا خودت شاهد باش. «فقد برز اليهم غلام اشبه النّاس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسولك»؛ جواني را به جنگ و به كام مرگ فرستادم كه از همه مردم، شبيه ‏تر به پيغمبر بود؛ هم در چهره، هم در حرف زدن، هم در اخلاق؛ از همه جهت!

به‌به، چه جواني! اخلاقش هم به پيغمبر، از همه شبيه ‏تر است. قيافه و حرف زدنش هم به پيغمبر و به حرف زدن پيغمبر، از همه شبيه‏تر است. شما ببينيد امام حسين(عليه‌السلام)، به چنين جواني چقدر علاقه‏ مند است! به اين جوان، عشق مي‏ورزد؛ نه فقط به خاطر اينكه پسر اوست. به خاطر شباهت، آن هم چنان شباهتي به پيغمبر! آن هم حسيني كه در بغل پيغمبر بزرگ شده است. به اين پسر، خيلي علاقه دارد و رفتن اين پسر به ميدان جنگ، خيلي برايش سخت است؛ بالاخره رفت.

مرحوم ابن ‏طاووس نقل مي‏كند كه اين جوان به ميدان جنگ رفت و شجاعانه جنگيد. بعد نزد پدرش برگشت و گفت: پدرجان! تشنگي دارد مرا مي‏كشد؛ اگر آبي داري، به من بده. حضرت هم آن جواب را به او داد.

برگشت و به طرف ميدان رفت. حضرت در جواب به او فرمود: برو بجنگ؛ طولي نخواهد كشيد كه به دست جدّت سيراب خواهي شد. «فرجع الي موقف نضال»؛ علي‏اكبر به‏طرف ميدان جنگ برگشت.

مؤلّف اين كتاب، ابن‏طاووس است؛ آدم ثقه‏اي است. اين‏طور نيست كه براي گريه‏گرفتن و مثلاً گرم كردن مجلس بخواهد حرفي بزند؛ نه. عباراتش عبارات متقني است. مي‏گويد: «و قاتل اعظم القتال»؛ علي‏اكبر(عليه‌السلام) ، بزرگترين جنگ را كرد؛ در نهايت شجاعت و شهامت جنگيد. بعد از آن كه مقداري جنگيد، «فرماه منقذبن مرة العبدي لعنة الله»؛ يكي از افراد دشمن، آن حضرت را با تيري هدف گرفت. «فصرعه»؛ پس او را از روي اسب به زمين انداخت.

«فنادا يا ابتاه عليك السّلام»؛ صداي جوان بلند شد: پدر، خداحافظ! «هذا جدّي يقرأك السّلام»؛ اين جدّم پيغمبر است كه به تو سلام مي‏رساند. «و يقول عجل القدوم علينا»؛ مي‏گويد: فرزندم حسين! زود بيا، بر ما وارد شو - علي‏اكبر، همين يك كلمه را بر زبان جاري كرد - «ثم شهق شهقتاً فمات»؛ بعد آهي، يا فريادي كشيد و جان از بدنش بيرون رفت.

«فجاء الحسين عليه‏السّلام»؛ امام حسين(عليه‌السلام) تا صداي فرزند را شنيد، به طرف ميدان جنگ آمد؛ آن‏جايي كه جوانش روي زمين افتاده است. «حتّي وقف عليه»؛ بالاي سر جوان خود رسيد. «و وضع خدّه علي خدّه»؛ صورتش را روي صورت علي‏اكبر(عليه‌السلام) گذاشت. «و قال قتل الله قوماً قتلوك ما اجرأهم علي الله»؛ حضرت، صورتش را روي صورت علي‏اكبر گذاشت و اين كلمات را گفت: خداوند بكشد قومي را كه تو را كشت...

قال الرّاوي: «و خرجت زينب بنت علي عليهماالسّلام»؛ راوي مي‏گويد: يك وقت ديديم كه زينب از خيمه‏ها خارج شد. «فنادا يا حبيباه يابن‏اخاه»؛ صدايش بلند شد: «اي عزيز من؛ اي برادرزاده من!». «و جائت فأكبّت عليه»؛ آمد و خودش را روي پيكر بي‏جان علي‏اكبر انداخت. «فجاءالحسين عليه‏السّلام فأخذها و ردها الي النّساء»؛ امام حسين عليه‏السلام آمد، بازوي خواهرش را گرفت، او را از روي جسد علي‏اكبر بلند كرد و پيش زن‌ها فرستاد.

«ثمّ جعل اهل بيته صلوات‏الله‏وسلامه‏عليهم يخرج رجل منهم بعدالرجل»؛ دنباله اين قضيه را نقل مي‏كند كه اگر بخواهيم اين عبارات را بخوانيم، واقعاً دل انسان از شنيدن اين كلمات، آب مي‏شود!

من از اين عبارت ابن‏طاووس، مطلبي به ذهنم رسيد. اين كه مي‏گويد: «فأكبّت عليه»، آنچه در اين جمله ابن‏طاووس است- كه حتماً از روايات و اخبار صحيحي نقل كرده- نمي‏گويد كه امام حسين(عليه‌السلام) خودش را روي بدن علي‏اكبر(عليه‌السلام) انداخت؛ امام حسين(عليه‌السلام)، فقط صورتش را روي صورت جوانش گذاشت. اما آن كه خودش را از روي بي‏تابي روي بدن علي‏اكبر(عليه‌السلام) انداخت، حضرت زينب كبري(سلام الله عليه) است.

من در هيچ كتاب و هيچ مقتلي نديدم كه اين زينب بزرگوار، اين عمّه سادات، اين عقيله بني‏هاشم، وقتي كه دو پسر خودش، دو علي‏اكبر خودش هم در كربلا شهيد شدند- يكي «عون» و يكي «محمّد»- عكس‏العملي نشان داده باشد؛ مثلاً فريادي كشيده باشد، گريه بلندي كرده باشد، يا خودش را روي بدن آنها انداخته باشد! به نظرم رسيد اين مادران شهداي زمان ما، حقيقتاً نسخه زينب(سلام الله عليه) را عمل و پياده مي‏كنند! بنده نديدم، يا كمتر مادري را ديدم - مادر يك شهيد، مادر دو شهيد، مادر سه شهيد - كه وقتي انسان او را مي‏بيند، در او ضعف و عجز احساس كند!

مادران واقعاً شير زناني هستند كه انسان مي‏بيند زينب كبري (سلام‌الله‌عليها) نسخه اصلي رفتار مادران شهداي ماست. دو پسر جوانش - عون و محمّد - شهيد شدند، حضرت زينب سلام‏الله‏عليها عكس‏العملي نشان نداد؛ اما دو جاي ديگر- غير از مورد پسران خودش - دارد كه خودش را روي جسد شهيد انداخت؛ يكي همين‏جاست كه بالاي سر علي‏اكبر(عليه‌السلام) آمد و بي‏اختيار خودش را روي بدن علي‏اكبر(عليه‌السلام) انداخت، يكي هم عصر عاشوراست؛ آن وقتي كه خودش را روي بدن برادرش حسين انداخت و صدايش بلند شد: «يا رسول‏الله! هذا حسينك ململ بدماء»؛ اي پيغمبر خدا، اين حسين توست؛ اين عزيز توست؛ اين پاره تن توست! چه مصيبت‌هايي را تحمّل كردند! لاحول و لاقوة الّا بالله العلي العظيم.

قبل از خطبه دوم، چند دعا بكنم؛ با اين چشم‌هاي اشكبار، خدا را بخوانيم. ظهر جمعه است، ان‏شاءالله خداي متعال، بركات و رحمتش را بر ما نازل كند.
پروردگارا! تو را به حسين و زينب عليهماالسّلام قسم مي‏دهيم كه ما را جزو دوستان و ياران و دنباله‏روان آنان قرار بده.
پروردگارا! حيات و زندگي ما را زندگي حسيني و مرگ ما را مرگ حسيني قرار بده.
پروردگارا! امام بزرگوار ما را كه به اين راه هدايتمان كرد، با شهداي كربلا محشور كن. شهداي عزيز ما را با شهداي كربلا محشور كن.
پروردگارا! به كساني كه در راه خدا، در راه اين انقلاب و در راه اسلام، از جان و عمر خود مايه گذاشتند؛ جانبازان عزيزمان، ايثارگران، آزادگان و كساني كه هنوز در دست دشمن در اسارتند - هر تعدادي كه هستند - از خزانه غيبت، رحمت و فضل خود را نازل كن.
پروردگارا! رحمت خود را بر اين امّت و ملت نازل كن؛ همه گرفتاريهاي اين ملت را به فضل و تدبير و حكمت خود برطرف كن.
پروردگارا! اين ملت بزرگ، اين ملت حسيني و عاشورايي را بر همه دشمنان كوچك و بزرگش پيروز كن؛ دشمنان او را مأيوس و ناكام كن.
پروردگارا! اسلام را در ميان ما روزبه‏روز زنده‏تر و شادابتر كن.
پروردگارا! اجر كساني كه براي اين ملت و اين كشور، زحمت مي‏كشند و از هر لحاظ خدمتي مي‏كنند- مخصوصاً مسئولين كشور كه دلسوزانه خدمت مي‏كنند - به بهترين و وافرترين وجهي عطا كن.
پروردگارا! گذشتگان ما را بيامرز؛ مرضاي ما را شفا عنايت كن؛ پدر و مادر و ذوي‏الحقوق و اساتيد ما را مشمول رحمت و فضل خود قرار بده.
پروردگارا! همه كساني كه حاجتي دارند و از ما التماسِ دعا كردند و خواستند كه مسئلت آنها را به درگاه خداي متعال بياوريم، متضرّعانه از تو مي‏خواهيم حاجاتشان را برآورده فرما.
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، امّت اسلامي را در هرجاي دنيا كه هستند، سربلند كن؛ تكليف حسيني را به آنها تعليم بده؛ توفيق انجام اين تكليف را به آنها عنايت فرما.
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، قلب امام زمان ما، ولي‏عصر ما اروحنافداه را از ما خشنود و راضي كن؛ ما را از ياران و مواليان آن بزرگوار قرار ده؛ توفيق و سعادت زيارت آن بزرگوار را به ما عنايت فرما.
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، آن خيري كه از تو خواستيم و نخواستيم، به ما عنايت كن و از هر شرّي به تو پناه برديم و پناه نبرديم، ما را از آن در امان بدار.»

روز حجاب...

حجاب یعنی به جای شخص، شخصیت را دیدن .

حجاب آوای ملکوتی جمال طلبی معنوی زن است . .

حجاب یعنی به همه ی نا محرمان و ظاهر بینان "نه"گفتن .

حجاب تلالو شبنمـ بر چهره ی زیبای گل است .

حجاب سپری است قوی در برابر شمشیرهای تهاجم فرهنگی .

حجاب تضمینی برای تداوم خط زیبای شرافت است .

حجاب گامهای بلند انسان در کوچه های معانی است . ...

**********

آنان چفیه داشتند… من چادر دارم….

آنان چفیه می بستند تا بسیجی وار بجنگند… من چادر می پوشم تا زهرایی زندگی کنم…

آنان چفیه را خیس می کردند تا نَفَس هایشان آلوده ی شیمیایی نشود… من چادر می پوشم تا از نفَس های آلوده دور بمانم…

آنان موقع نماز شب با چفیه صورت خود را می پوشاندند تا شناسایی نشوند… من چادر می پوشم تا از نگاه های حرام پوشیده باشم…

آنان با چفیه زخم هایشان را می بستند … من وقتی چادر ی می بینم یاد ز...

​

رهبر انقلاب: دولت آقای رئیسی، دولت کار و امید و حرکت بود

رهبر انقلاب: دولت آقای رئیسی، دولت کار و امید و حرکت بود

رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اعضای کابینه‌ی دولت سیزدهم تأکید کردند: دولت آقای رئیسی، دولت کار و امید و حرکت بود. یکی از مهمترین خصوصیات آقای رئیسی مردمی‌بودن بود، این باید برای همه مسئولان دولتها الگو باشد.

محمد مخبر سرپرست ریاست‌جمهوری و اعضای هیئت دولت سیزدهم پیش‌ازظهر امروز با حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی دیدار کردند.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در این دیدار، تلاش بی‌وقفه برای حل مشکلات توده‌های مردم (نه خواص و ویژه‌خواران)، اعتقاد عمیق به توانایی‌های داخلی، صراحت در اعلام مواضع دینی و انقلابی، خستگی‌ناپذیری، مأیوس نشدن، رعایت تعامل و عزتمندی در سیاست خارجی، اهتمام به اجرای طرح‌های بزرگ، تواضع و بردباری و معنویت و ذکر و توسل را از ویژگی‌های برجسته فردی و کاری شهید رئیسی خواندند و تأکید کردند: رئیسی عزیز به‌عنوان یک الگو نشان داد می‌توان به‌عنوان رئیس جمهور یک کشور از مجموعه این خصوصیات فکری، قلبی و عملی برخوردار بود و آن را در عمل دنبال کرد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این دیدار که آخرین دیدار اعضای دولت سیزدهم بود، دولت سیزدهم را دولت «کار و امید و حرکت» برشمردند و گفتند: شهید رئیسی واقعاً امیدوار و به‌حق، به آینده خوش‌بین بود و تصمیم قاطع داشت که به اهداف ترسیم‌شده برسد.

ایشان در تبیین ویژگی‌های برجسته آقای رئیسی، مردمی بودن او را خصوصیتی بسیار مهم و الگویی حقیقی برای همه مسئولان خواندند و گفتند: رئیسی عزیز به مردم احترام می‌گزارد و با حضور در میان مردم، حقایق و نیازها را لمس می‌کرد و حل مشکلات و تأمین نیازهای توده‌های مردم را محور برنامه‌ها و اقدامات خود قرار می‌داد.

رهبر انقلاب ویژگی «با مردم بودن» را خواست اسلام از مقامات و مسئولان خواندند و با استناد به فرمان حضرت امیرمؤمنان(ع) به مالک اشتر افزودند: حضرت امیر(ع) به مالک تأکید می‌کند؛ "محبوبترین کارها در چشم تو باید کاری باشد که رضایت و خشنودی توده‌های مردم را جلب کند؛ چرا که در همه عرصه‌ها از جمله مقابله با دشمنی و ایجاد وحدت، همین توده‌های مردم یار تو هستند نه خواص و ویژه‌خوارانی که توقعشان بالاست و فقط برای منافع خود کار می‌کنند و به همین علت با آن‌ها وحدتی در جامعه ایجاد نمی‌شود".

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای افزودند: همین حقایق و ویژگی‌ها را از توده‌های مردم در دفاع مقدس و دیگر عرصه‌ها دیده‌ایم و شهید رئیسی همین خط و روش امیرمؤمنان(ع) را دنبال می‌کرد که این نیز باید برای همه الگو باشد.

ایشان اعتقاد عمیق به توانایی‌های داخلی را دیگر خصوصیت برجسته شهید رئیسی خواندند و گفتند: در دوره‌های مختلف با مسئولان دراین‌‌باره صحبت کرده‌ایم، کسی هم مخالف نبود؛ اما انسان می‌فهمد که رئیسی از بُن دندان به ظرفیت‌ها و توانایی‌های داخلی برای حل مشکلات کشور اعتقاد داشت.

صراحت در اعلام مواضع دینی و انقلابی و «پرهیز از بیان حرف‌های دوپهلو و یا ملاحظه خوش‌آمد دیگران» ، ویژگی دیگر رئیس جمهور شهید بود که رهبر انقلاب به آن اشاره کردند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای گفتند: رئیسی به آنچه با صراحت می‌گفت، در عمل نیز پایبند بود؛ مثلاً در اولین مصاحبه از او سؤال کردند؛ «با فلان کشور ارتباط برقرار می‌کنید؟»، پاسخ داد «خیر» و تا آخر هم به همین خط صریح و روشن پایبند بود.

خستگی‌ناپذیری از کار، یکی دیگر از ویژگی‌های شهید رئیسی بود که رهبر انقلاب از آن تمجید کردند. ایشان گفتند: من مکرر به رئیسی توصیه می‌کردم برای ادامه‌ی بدون مشکل فعالیت‌ها قدری استراحت کند اما او می‌گفت؛ «از کار خسته نمی‌شوم.»، و واقعاً هم خسته نمی‌شد و این ویژگی عملی، حقیقتاً تعجب‌آور بود.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به مأیوس‌نشدن شهید رئیسی از مشکلات و زخم‌زبان‌ها افزودند: انسان غالباً از ناسپاسی یا انتقاد دیگران بدش می‌آید و دلسرد می‌شود اما رئیسی با وجودی که رنج می‌برد و گاهی هم به من شکایت می‌کرد، هیچ‌گاه از این مسائل مأیوس و از پیگیری کارها دلسرد نمی‌شد.

رعایت همزمان تعامل و عزتمندی نیز از جمله خصوصیات برجسته آقای رئیسی بود که رهبر انقلاب به تبیین آن پرداختند.

ایشان گفتند: رئیسی به اصل ارتباط عقیده داشت و اهل تعامل بود اما از موضع عزت، نه آن‌چنان تند و دورکننده بحث می‌کرد که ارتباط قطع شود و نه بیهوده خود را دست‌پایین می‌گرفت و امتیاز می‌داد.

رهبر انقلاب افزودند: تعامل رئیس جمهور شهیدمان از موضع عزت با همه کشورهایی که امکان داشت و با اولویت همسایگان، باعث شد پس از شهادت او، چند نفر از سران برجسته جهان در پیام‌های تسلیت از رئیسی به‌عنوان یک چهره برجسته یاد کنند نه سیاستمدار عادی.

«اهتمام به اجرای طرح‌های بزرگ» از جمله انتقال آب دریا به شهرهای تشنه آب و «بردباری و صبوری و مدارا»، دو ویژگی عملی دیگر شهید رئیسی از دیدگاه رهبر انقلاب بود.

ایشان افزودند: رئیسی از اختلافات،‌ اوقاتش تلخ می‌شد اما با همه مدارا می‌کرد، در یک مورد هم که اختلافی جدی وجود داشت و ممکن بود دعوای بزرگی در کشور راه بیفتد، به ایشان گفتم مطلقاً عکس‌العمل نشان ندهد؛ برایش سخت بود اما عکس‌العملی نشان نداد و مدارا کرد.

آخرین ویژگی برجسته شهید رئیسی که مورد تمجید رهبر انقلاب قرار گرفت، «معنویت و ذکر و دعا و توسل» رئیس جمهور سیزدهم بود.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جمع‌بندی این بخش از سخنان‌شان گفتند: این ویژگی‌ها برای تبیین یک الگو و ثبت در تاریخ بیان شد تا معلوم شود رئیس قوه مجریه می‌تواند مجموعه‌ای از فضائل فکری، قلبی و عملی داشته باشد و آنها را در عملکرد حاکمیتی و فردی خود دنبال کند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با تشکر از اعضای هیئت دولت در همراهی و همکاری با آقای رئیسی، گفتند: اگر همکاری شما نبود، طبعاً این فعالیت‌ها امکان‌پذیر نمی‌شد.

رهبر انقلاب با تشکر ویژه از آقای مخبر ـ هم به‌خاطر همراهی با دولت سه‌ساله شهید رئیسی و هم به‌علت اداره «انصافاً خوب» امور اجرایی کشور بعد از شهادت رئیس‌جمهور ـ گفتند: تا آخرین لحظه کاری به این فعالیت‌ها ادامه دهید که این نیز یک الگوست؛ البته طبعاً تشکیلات دولت تغییراتی خواهد کرد اما خدمات شما نه‌تنها در چارچوب عناوین و مدیریت‌های خاص بلکه در همه شرایط می‌تواند ادامه یابد.

رهبر انقلاب در پایان سخنان‌شان بار دیگر از مردم و کار و تلاش مسئولان دولتی، وزارت کشور، رسانه ملی و نیروهای انتظامی و امنیتی برای برگزاری خوب و بدون حادثه انتخابات صمیمانه تشکر کردند و گفتند: در برخی کشورهای دنیا، انتخابات با دعوا و یقه‌گیری همراه است؛ در حالی که در کشور ما انتخابات به بهترین وجه برگزار شد.

در ابتدای این دیدار آقای مخبر سرپرست ریاست‌جمهوری، درهم‌تنیدگی مدیریت و معنویت را از بزرگترین ویژگی‌های شهید رئیسی دانست و با اشاره به نگاه جامع و اولویت‌دار او در حل مسائل کشور، تکیه به توان داخلی، عدم احساس بن‌بست و یأس، تعامل کم‌نظیر با همه مسئولان و آحاد مردم و پرهیز جدی از حواشی را از دیگر خصوصیات برجسته رئیس جمهور شهید برشمرد.

آقای مخبر با اشاره به شرایط کشور در تابستان سال 1400، اقدام برای رفع «تورم به‌جامانده از دهه نود، بدهی سنگین دولت دوازدهم، کاهش سرمایه‌گذاری و رکود و شرطی‌شدن اقتصاد» را اولین برنامه‌ی دولت سیزدهم در آغاز کار خواند و با ارائه آمار مقایسه‌ای از عملکرد دولت شهید رئیسی با دولت پیش از خود در زمینه‌های چون « تورم تولیدکننده و مصرف‌کننده، نرخ رشد نقدینگی، نرخ رشد پایه پولی، رشد اقتصادی، نرخ بیکاری، آبرسانی و تولید برق، رشد صنعت، احیای کارخانه‌ها، سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی، ترانزیت، یارانه نقدی، طرح‌های معیشتی و بیمه سلامت»، به فراهم شدن تمام ملزومات برای رشد اقتصادی در سال جاری اشاره کرد و گفت: پیش‌بینی دولت سیزدهم برای رشد اقتصادی در سال جاری، 8 درصد است که اگر همین روند ادامه یابد، تردیدی برای تحقق آن وجود ندارد.

سرپرست ریاست‌جمهوری در انتهای سخنانش با بیان اینکه کابینه شهید رئیسی تا روز آخر به خدمت به مردم ادامه می‌دهد، افزود: در این ایام نرخ ارز و بازار نیز ثبات داشت و با وجود فرصت کم برای برگزاری انتخابات، این کارزار سیاسی بدون هیچ‌گونه مشکل و یا اعتراضی با موفقیت به پایان رسید.

سلام بر محرم...

سلام بر حسین علیه السلام...

سلام بر محرم...

اَلسَّلٰامُ عَلَیْکَ یٰا اَبٰا عَبْدِ اللهِ ، وَعَلَى الْاَرْوٰاحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنٰائِکَ ، عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَبَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهٰارُ ، وَلا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیٰارَتِکُمْ ،

اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ ،

وَعَلٰى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ،

وَعَلىٰ اَوْلادِ الْحُسَیْنِ ،

وَعَلىٰ اَصْحٰابِ الْحُسَیْن...

قالَ رَسُولُ اللّهِ صلّى اللّه علیه و آله :
اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤ منینَ لا تَبْرَدُ اَبَداً.
پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله فرمود :
براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤ منان است که هرگز سرد و خاموش نمى شود .

سلام... مثل هر سال ان شالله مسجد دانشگاه شیراز در عزای سید و سالار شهیدان حاضر میشم...

به احترام عزای دو ماه محرم و صفر مثل هر سال قالب وبلاگ رو تغییر دادیم...

برای گرفتاری های همه که دعا می کنید، برای گرفتاری من هم دعا کنید تا قفل بسته زندگی ام باز بشه... و قفل زندگی هم نیز باز بشه... امسال ازش میخوام ازدواج کنم! واقعا در ۳۸ سالگی و مجردی سخته... و امیدوارم به حق اهل بیت علیها السلام و حضرت علی اصغر علیه السلام، اتفاق خوب برای من و خیلی های مثل من بیفته ان شالله...

پی نوشت: خواسته ام رو رک گفتم چون برای سالهای از دست رفته پشیمانم... واقعا اشتباه کردم که در دوره دانشجویی و حتی یکی دو سال بعدش ازدواج نکردم تا به این سن برسم و فقط پشیمان باشم...

در این شبها و روزها التماس دعا...

پیام تبریک امام خامنه‌ای به ملت و پزشکیان رئیس‌جمهور منتخب

پیام تبریک امام خامنه‌ای به ملت و پزشکیان رئیس‌جمهور منتخب

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی بر استفاده رئیس‌جمهور منتخب از ظرفیتهای فراوان کشور برای آسایش مردم و پیشرفت کشور، در ادامه‌ی راه شهید رئیسی تأکید کردند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی با سپاسگزاری از همه نامزدها و فعالان عرصه‌ی انتخابات بر استفاده رئیس‌جمهور منتخب از ظرفیتهای فراوان کشور برای آسایش مردم و پیشرفت کشور، در ادامه‌ی راه شهید رئیسی تأکید کردند.

متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به‌شرح زیر است:

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

والحمد للّه ربّ العالمین والصّلاة والسّلام علی سیّدنا محمّدٍ و آله الطاهرین سیّما بقیّة الله روحی فداه.

خدای عزیز و رحیم را سپاس که با اراده و توفیق او ملت بزرگ ایران توانست پس از مصیبت سنگین فقدان رئیس جمهور شهید، در مدت کوتاه قانونی، صحنه‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری را سامان دهد و در دو جمعه‌ی پیاپی، انتخاباتی آزاد و شفاف برگزار کند و از میان چند نامزد، با اکثریت آراء رئیس جمهور کشور را برگزیند.

مسئولان محترم برگزاری انتخابات، با شتاب لازم و امانت کامل، وظائف خود را انجام دادند، و مردم عزیز، با احساس مسئولیت به میدان آمدند و صحنه‌ای گرم و پرشور آفریدند و صندوقهای انتخاباتی را در دو مرحله با بیش از 55 میلیون رأی انباشتند.

این حرکت بزرگ در رویارویی با غوغای دست‌سازِ تحریم انتخابات، که دشمنان ملت ایران برای القای ناامیدی و بُن‌بست به‌راه انداخته بودند، کاری درخشان و فراموش‌نشدنی است و همه‌ی نامزدهای محترم و همه‌ی کسانی که برای پیروزیِ هر یک از آنان، هفته‌ها تلاش شبانه‌روزی کردند در افتخار و ثواب آن شریکند.

اکنون ملت ایران رئیس جمهور خود را انتخاب کرده است. اینجانب با تبریک به ملت و به رئیس جمهور منتخب و به همه‌ی فعالان این صحنه‌ی حساس مخصوصاً جوانان پرشور ستادهای انتخاباتی نامزدها، همگان را به همکاری و نیک‌اندیشی برای پیشرفت و عزت روزافزون کشور توصیه می‌کنم. شایسته است رفتارهای رقابتی دوران انتخابات به هنجارهای رفاقتی تبدیل شود و هر کس در حدّ توان خود برای آبادانی مادی و معنوی کشور تلاش کند.

به جناب آقای دکتر پزشکیان رئیس جمهور منتخب نیز توصیه می‌کنم با توکل به خداوند رحمان به افقهای بلند و روشن چشم بدوزند و در ادامه‌ی راه شهید رئیسی از ظرفیتهای فراوان کشور به‌ویژه منابع انسانیِ جوان و انقلابی و مؤمن، برای آسایش مردم و پیشرفت کشور بیشترین بهره را ببرند.

بار دیگر جبهه‌ی سپاس بر درگاه حضرت حق میگذارم و به حضرت بقیة الله الاعظم روحی فداه درود و سلام میفرستم و یاد شهیدان والامقام و امام بزرگوار شهیدان را گرامی میدارم و از همه‌ی نامزدهای محترم و فعالان عرصه‌ی انتخابات که در این برهه‌ی حساس نقش‌آفرینی کردند، و نیز رسانه‌ی ملی و حافظان امنیت کشور و دستگاههای اجرای انتخابات سپاسگزاری میکنم.

سیّدعلی خامنه‌ای

رهبر انقلاب: کسانی که دور اول رأی ندادند مخالف نظام نیستند​​​​​​​

رهبر انقلاب: کسانی که دور اول رأی ندادند مخالف نظام نیستند

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با تأکید بر اینکه مرحله‌ی دوم انتخابات ریاست‌جمهوری خیلی مهم است، فرمودند: این‌که تصور شود کسانی که در دور اول رأی ندادند مخالف نظام هستند، برداشت کاملاً اشتباهی است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی ظهر امروز در دیدار تولیت جدید، مدیران و جمعی از اساتید مدرسه عالی شهید مطهری، در سخنان کوتاهی درباره مرحله دوم انتخابات تأکید کردند: این انتخابات بسیار مهم است و هر کس به اسلام، جمهوری اسلامی، ‌پیشرفت کشور،‌ بهبود اوضاع و پر کردن خلاءها علاقمند است، ‌روز جمعه این علاقه را با مشارکت در انتخابات نشان دهد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، میزان مشارکت در مرحله اول انتخابات را کمتر از حد توقع و خلاف پیش‌بینی‌ها خواندند و گفتند: این مسئله عللی دارد که اهل سیاست و جامعه‌شناسان آنها را بررسی می‌کنند.

ایشان تصور برخی‌ها را مبنی بر اینکه هر کسی در مرحله اول رأی نداده مخالف نظام است، صد در صد اشتباه خواندند و گفتند: ممکن است عده‌ای، از برخی مسئولان و یا حتی نظام اسلامی خوششان نیاید همان‌گونه که آزادانه این حرف‌ها را می‌زنند اما این ذهنیت که هر کسی رأی نداده متصل به این افراد و این طرز فکر است کاملاً غلط و اشتباه است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای افزودند: خیلی‌ها مشکل و کار و گرفتاری دارند و یا به علل دیگر در رأی‌گیری شرکت نکردند که ان‌شاءالله در مرحله دوم اجتماع مردم پای صندوق‌های رأی، شوق‌انگیز و مایه‌ی آبروی نظام باشد.

رهبر انقلاب مشارکت مردم را پشتوانه و مایه‌ی سربلندی نظام خواندند و تأکید کردند: هر قدر مشارکت بهتر، صریح‌تر و روشن‌تر باشد نظام برای تحقق اهداف خود در داخل و پیگیری اهداف در مجموعه امتداد راهبردی کشور، از توانایی بیشتری برخوردار خواهد شد که این مسئله فرصت بسیار بزرگی است.

ایشان ابراز امیدواری کردند: خداوند توفیق بهترین انتخاب را به مردم عنایت فرماید تا فرد منتخب بتواند اهداف نظام و ملت را محقق سازد.

رهبر انقلاب در ابتدای این دیدار،‌ برنامه‌های تحولی مدرسه عالی شهید مطهری را حرکتی ضروری و صحیح خواندند و گفتند: برنامه ها، باید با حفظ اصول و مبانی و بر حسب نیازهای زمان، نوبه‌نو متحول شود چراکه حوزه‌های علمیه واقعا به حرکات جدید نیاز دارند.

ایشان با تأکید بر مسئله انضباط و اشراف مدیریتی بر فعالیت‌‌ها گفتند: مدرسه عالی شهید مطهری می تواند مظهر حوزه تهران بشود ضمن اینکه به عنوان محیطی حوزوی و دانشگاهی باید افرادی را پرورش دهد که علاوه بر علم، ‌دارای تقوا و تزکیه نفس باشند.

روز مباهله... عید مباهله

​ بیست و چهارم ذی الحجه روزی است كه رسول خدا صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله با نصارای نجران مُباهَلَه كرد و پیش از آنكه خواست مُباهله كند عبا بر دُوش مبارك گرفت و حضرت امیرالمؤمنین و فاطمه و حَسَن و حسین عَلیهمُ السلام را داخل در زیر عبا نمود و گفت پروردگارا هر پیغمبری را اهل بیتی بوده است كه مخصوص ترین خلق بوده اند به او خداوندا اینها اهل بیت منند پس از ایشان برطرف كن شك و گناه را و پاك كن ایشان را پاك كردنی پس جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر در شاءن ایشان آورد پس حضرت رسول صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله آن چهار بزرگوار را بیرون برد از برای مباهله چون نگاه نصاری بر ایشان افتاد و حقّیّت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده كردند جُراءَت مُباهله ننمودند واستدعای مصالحه و قبول جزیه نمودند و در این روز نیز حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام در حال ركوع انگشتری خود را به سائل داد و آیه اِنَّما وَلِیُّكُمُ اللّهُ در شانش نازل شد.

در كل این روز روز شریفی است و در آن چند عمل وارد است:

اول: غسل، که نشان پالایش ظاهر از هر آلودگی و آمادگی برای آرایش جان و صفای باطن است؛

دوم: روزه، که سبب شادابی درون است؛

سوّم: خواندن دو ركعت نماز، كه در وقت و كيفيت و ثواب مانند نماز روز عيد غدير است، و اينكه «آية الكرسى» در نماز مباهله بايد تا«هم فيها خالدون» خوانده شود.

هم چنین در این روز خواندن زیارت امیرالمؤمنین(ع) به ویژه زیارت جامعه روایت شده است. احسان به فقرا و محرومان به تأسّی از مولی الموحدین علی (ع) که در رکوع نمازش به نیازمند احسان فرمود، سفارش شده است.

چهارم: خواندن دعاى مباهله مى باشد، كه شبيه به دعاى سحر ماه رمضان است، و شيخ طوسى و سيّد ابن طاووس نقل كرده اند، ولى بين روايات آن دو بزرگوار اختلاف زيادى است، و من روايت شيخ طوسى را در كتاب «مصباح» برگزيده ام كه فرموده است: دعاى روز مباهله همراه با فضيلت آن، از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده، و آن دعا اين است:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ بَهَائِكَ بِأَبْهَاهُ وَ كُلُّ بَهَائِكَ بَهِيٌّ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِبَهَائِكَ كُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَلالِكَ بِأَجَلِّهِ وَ كُلُّ جَلالِكَ جَلِيلٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَلالِكَ كُلِّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَمَالِكَ بِأَجْمَلِهِ وَ كُلُّ جَمَالِكَ جَمِيلٌ؛

خدايا از تو درخواست مى كنم از زيبايى ات به حق برترين مرتبه زيبايى ات، و همه مراتب آن زيباست، خدايا از تو درخواست میكنم به همه مراتب زيبايیات.خدايا از تو درخواست مى كنم از بزرگى ات به حق برترين مرتبه بزرگى ات، و همه مراتب بزرگى ات بزرگ است، خدايا از تو درخواست میكنم به همه مراتب عظمتت.خدايا از تو درخواست میكنم از جمالت، به حق برترين مرتبه جمالت، و همه مراتب جمال تو جميل است، خدايا از تو درخواست میكنم به همه مراتب جمالت.

پنجم: دعايى كه شيخ طوسى و سيّد ابن طاووس پس از دو ركعت نماز و هفتاد مرتبه استغفار، روايت كرده اند بخواند، اول آن دعا «الحمد للّه ربّ العالمين» است.

در اين روز دادن صدقه به تهيدستان به خاطر پيروى از مولاى همه مردان و زنان با ايمان، و زيارت آن حضرت، شايسته است، و مناسب تر زيارت جامعه است.

روز بيست و پنجم: روز بس شريفى است، و روزى است كه سوره «هل اتى» در حق اهل بيت (ع) نازل شد براى اينكه سه روز روزه گرفتند و افطارى خود را به مسكين و يتيم و اسير دادند و خود با آب افطار نمودند! و سزاوار است شيعيان اهل بيت (ع) در اين ايام به ويژه در شب بيست و پنجم در دادن صدقه به مساكين و ايتام، سعى در اطعام ايشان، و روزه داشتن اين روز پيروى از مولای خود كنند.

از آنجا كه بعضى از علما اين روز را روز مباهله می دانند، مناسب است زيارت جامعه و دعاى مباهله را نيز در اين روز نیز بخوانند.

رهبرانقلاب:حضور مردم درانتخابات برای اثبات صحت نظام واجب است

رهبرانقلاب:حضور مردم درانتخابات برای اثبات صحت نظام واجب است

رهبر معظم انقلاب در دقایق آغازین چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری رأی خود را به صندوق انداختند و تاکید کردند: برای اثبات صحت و صداقت نظام جمهوری اسلامی حضور مردم لازم و واجب است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در نخستین دقایق آغاز رأی‌گیری، در انتخابات چهاردهمین دوره ریاست جمهوری مشارکت فرموده و رأی خود را به صندوق انداختند.

آیت‌الله رئیسی و همراهانش 30 اردیبهشت 1403 در سانحه بالگرد به شهادت رسیدند و طبق اصول 131 و 132 قانون اساسی، معاون اول رئیس‌جمهور (محمد مخبر) با حکم رهبر معظم انقلاب به‌عنوان سرپرست ریاست‌جمهوری و مدیر قوه مجریه منصوب و مأمور شد تا با همراهی سران قوای مقننه و قضاییه انتخابات را نهایتاً ظرف مدت 50 روز برگزار کنند.

در همین راستا صبح امروز 8 تیرماه چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری با حضور 4 نامزد انتخابات آغاز شد.

متن پرسش و پاسخ خبرنگار صداوسیما با رهبر انقلاب اسلامی پس از حضور در انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم:

خبرنگار صداوسیما: بسم الله الرحمن الرحیم؛ به محضر رهبر معظّم، معزز و فرزانه‌ی انقلاب اسلامی عرض سلام و ادب و احترام دارم. صبح حضرت مستطاب عالی به خیر و نیکی ان‌شاءالله و قرین به صحت و سلامت و عافیت.

یاد شهدای خدمت به ویژه رئیس جمهور شهید رئیسی عزیز را که امروز به دلیل فقدان ایشان چهاردهمین دوره‌ی انتخابات ریاست جمهوری را برگزار می‌کنیم گرامی می‌داریم.

حضرتعالی در روز چهاردهم خرداد از حماسه‌ی انتخابات سخن گفتید و در روز عید سعید غدیر خم بر موضوع افزایش مشارکت و مشارکت حدأکثری برای سرافرازی ایران و ایران قوی سخن گفتید و بر این موضوع تأکید فرمودید. اکنون که در دقایق ابتدایی فرآیند رأی‌گیری در چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری هستیم، با توجه به جایگاه و نقش بی‌بدیل رئیس جمهور در اقتدار و پیشرفت کشور آخرین توصیه‌ی حضرتعالی برای کسانی که هنوز در انتخابات مردد هستند و یا تصمیم قطعی نگرفتند چیست؟

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

برای ملت عزیزمان از خداوند متعال بهترین روزها و سالها و بالاترین برکاتش را مسئلت می‌کنم.

روز انتخابات برای ما ایرانی‌ها روز نشاط و شادی است. به خصوص آن وقتی که انتخابات برای گزینش رئیس جمهور است؛ که چند سال آینده‌ی کشور با این انتخاب مردم تعیین می‌شود. لکن یک موضوع به نظر من مهمی در کنار این هست و آن حضور پرشور مردم و افزایش و کثرت رأی‌دهندگان است. این برای جمهوری اسلامی یک نیاز قطعی است.

جمهوری اسلامی اسمش -یعنی کلمه‌ی جمهوری- حاکی از این است که در ذات این نظام حضور مردم لحاظ شده. بنابراین دوام جمهوری اسلامی و قوام جمهوری اسلامی و عزّت جمهوری اسلامی و آبروی جمهوری اسلامی در دنیا متوقف به حضور مردم است. برای همین است که ما توصیه می‌کنیم مردم عزیزمان مسئله‌ی رأی دادن را، حضور در این آزمون مهم سیاسی را جدی بگیرند و شرکت کنند.

و این که شما می‌گویید بعضی‌ها مرددند، من وجهی برای تردید پیدا نمی‌کنم. این یک کار آسانی است که نتایج مهمی دارد. چرا انسان برای انجام یک کاری که خرج ندارد، زحمتی ندارد، مایه‌ای ندارد، وقت گیری ندارد، فشاری ندارد، ولی فواید زیادی دارد انسان چرا باید تردید داشته باشد؟ تردید نکنند. به خصوص با توجه به همین نکته‌ای که من اشاره کردم و آن اینکه جمهوری اسلامی قوامش به حضور مردم است؛ و برای اثبات صحت و صداقت نظام جمهوری اسلامی حضور مردم یک امر لازم و واجبی است.

امیدوارم ان‌شاءالله خدای متعال مقدّر کند برای این کشور بهترین گزینش را و مفیدترین گزینش را. و سالهای آینده ان‌شاءالله سالهای خوب و مطلوبی باشد. مردم از گزینش خودشان راضی باشند.

والسّلام علیکم و رحمة‌الله و‌ برکاته