ستاره سحرم، بیا بیا به برم

                  حسین، حسین پدرم، بیا بیا ببرم

منم رقیه تو، سه ساله دختر تو

                  ستاره سحرم ببین به چشم ترم

بیا و همره خود مرا ببر پدرم

                  حسین، حسین پدرم، بیا بیا ببرم

منم رقیه تو، سه ساله دختر تو

                  ببین که دشمن تو شکسته حرمت من

نشسته سیلی شمر به روی صورت من

                  منم رقیه تو که خون شده جگرم

به زیر بار غمت خمیده شد کمرم

                   تمام پیکر من پر از نشانه شده

 تنم سیاه و کبود ز تازیانه شده

                    منم رقیه تو سه ساله دختر تو

چه دست نامردی بریده حنجر تو

                     چه گویمت ز غم تو نظاره من

نظر مکن تو دگر به گوش پاره من

                      منم رقیه تو رمق نمانده مرا

به روی خاک زمین عدو کشانده مرا

                      حسین، حسین پدرم، بیا بیا ببرم

نگاه تو به رخم، سرت به زانوی من

                       گرفته ضرب کتک، رمق ز بازوی من

منم رقیه تو تویی امید دلم

                        مرا ببر که دگر، ز عمه ام خجلم

چو عمه را بر تو، به شام و کوفه زدن

                         دوباره فاطمه را، میان کوچه زدن

منم رقیه تو که مردم از غم تو

                         شکسته شیشه دل، ز سنگ ماتم تو

 

حسین، حسین پدرم، بیا بیا ببرم

ایلایی ها در سوگ محرم