تقدیم به عاشقان مولا علی، مولای درویشان، پدر یتیمان

از کوفه برون آئید در تفرقه پوسیدیم****  از اشهد ان مولا ما هیچ نفهمیدیم

با نام علی بردند با نام علی خوردند**** ما چشم فرو بستیم در همهمه خوابیدیم

پشت هبل و عزا از نام علی لرزید**** جنس تن ما از چیست کز او نهراسیدیم

او نان شب خود را می داد به مسکینان**** ما نان گدا را هم در بادیه دزدیدیم

جز خرقه نپوشیدیم جز مهر نبوسیدیم**** از بحر علی اما یک قطره ننوشیدیم

شمشیر علی ناحق بر سینه نمی رقصید**** ما پیرو او با تیغ بر قافله تازیدیم

آئین علی این نیست ابزار علی دین نیست**** یک عمر در این منزل جز بت نپرستیدیم

او بود که صد طوفان از جای نمی بردش**** مائیم که با هر باد صد دایره چرخیدیم

دلخوش هر کی شدیم تو زرد از آب دراومدش     وقتی دلتنگی میاد هیچکی نمیاد به دادش

ما به هر حال می پریم بی چشم و دل بی پروبال    ما به مشکی دلخوشیم دو رنگیا رو بی خیال

مخلص هر چی بامرام،چاکر هرچی باوفا         در به در و هلاک یک، همدم پاک و با صفا

ایلا و رمضان