او اگر حکم کند همه محکومیم...داور خداست

فعلا درباره تماس روحانی و اوباما سکوت می کنم تا بعد...ما برای آنکه ایران جان شود خون دلها خورده ایم...

فعلا این کلیپ رو داشته باشه...حتما برید و دانلود کنید...زیباست:

http://rajanews.com/detail.asp?id=169350

واسه فردا اون دوستان و عزیزانی که فکر می کردم نیازه بدونن روز "دحوالارض " و روزه بگیرند و خبر دادم با مسیج...خودمون هم که روزه هستیم انشالله

این روزا وقتی میرم هنرستان داخل مسیر دانشجوها رو می بینم به یاد دوره دانشجویی خودم می افتم...سالهای 85 الی 89...چه ایامی بود...سال هایی که همیشه شیرین بوده و هست...یکی از دلایل اینکه میخوام امسال ارشد حتما قبول شم همون ایام هست...یادش بخیر همگروهایی که داشتم...ترم 2 همگروه بودیم با چندتا از بچه ها..چه داستانی سرمون اومد...یادش یخبر...ترم 3 وای وای...چه دوره ای بود...ترم اول...وای ریاضی یک و پیش...استاد از دست من و دوستام فراری بود...چه حالی داشت...یادم نمیره ریاضی چه کردیم سر کلاس...ترم 4 عجب حالی داشت..عجب دوره ای بود...بچه های کلاس...کوروش رو بگو...عجب رفیقی...الان دیگه ازدواج کرده...وای وای...چه دوره ای داشتیم با هم...علی...محمد...وای وای...چه خوش میگذشت باحاشون...ترم تابستون رو بگو...ریاضی مهندسی...استاد بوق...عجب روزایی بود...یادشون بخیر...ترم 5 به بعد...همگروه ثابت اون روزا که قبل از عید نوروز امسال میگفتند که اون ایام همگروهی با من، اینقدر تلخ بوده براشون که همه رو بعد از فارغ التحصیلی فراموش کرده(!)(البته بعدش چند وقت پیش تبدیل شد به پینوکیو که همیشه به من میگفتند و مشخص شد که...حالا یهو مثل اونموقع ها میگن اصلا هم!!!!البته رفتارشون دیگه عوض شده....متنفر شدند ازم به خاطر...بماند...هیچ و پوچ بهترین کلامه...اصلا بی خیال..یهو میشم باز قضاوت...یه مدت شدم قضاوت.... دوست ندارم دیگه باز ...قضاوت...قضاوت...قضاوت...تنفر...تنفر...این البته قبلا نمیدونم...ولی باید بگم امروز و این ایام ببخشید باز اگر و اگر باعث دلخوری کسی شدم...و باز میگم ای کاش همون موقع که سئوالم درباره وابستگی و عادت بود حداقل دروغ نمی گفتید...کاش...شما که منو خیلی دروغگو و پینوکیو خوندید(به اشتباه) چرا خودتون!...ببخشید...و اینکه می فرمودید کاش اون روز حرف میزدیم رو در رو...الان هم گوشم خوب می شنوه...چشام خوب می بینه...اینبار من میگم...دوست دارم حرفاتون رو بگید....البته اگر مهم باشه براتون...اگر هم که مهم نیست و نبوده مثل خودم...که هیچی...اما ایمیلم هست...و اینکه لطفا اینجا گاهی مطلب درست و حسابی بذارید...اینم واسه این میگم که اینجا درسته واسه اینه از آنچه می خوایم بنویسیم...اما مطلب زیبا بذارید واسه روحیه خودتون هم خوبه دلگیر خسته...بسه دیگه دلگیری و خستگی...شاد و خوش باشید...که میدونم هستید پینوکیو...روزگار نبودنم بهترین روزها بوده و باشه براتون و مطمئنم همین بوده...و مطلب خوب بذارید...این کار رو می تونید...مثل ارشد نیست که کم بیارید واسه خوندن(!)...شوخی بود این جمله آخر...چرا می زنید حالووووو؟...با من قهرید...از من متنفرید...به من ایمیل و مسیج دادن رو حرام کردید(خیلی خواستم مسیج و ایمیل بدم به شما به خصوص واسه اعیاد و حتی فردا اما...بهتر می دونید)...مطلب خوب داخل وبلاگ گذاشتن که دیگه ربطی به من و قضاوت و پینوکیو بودن شما نداره...عجب واقعا!!!!...واسه من ارزش قائل نیستید واسه ایام و روزگار مطلب بذارید...من که 2 سال هست مردم از دید شما...این مهم نیست مهم اینه که مطلب خوب بذارید....واقعا که پینوکیو پخ پخووووی متنفر و قهر با من...و سه نقطه...و اینکه دعای من در روزهای خاص واسه...بماند...این بخاطر این بود که گفته بودید التماس دعا...خسته دلگیر دنیا پینوکیو و پخ پخووو)...ولی ایامی بودا...شیوه ارائه رو بگو...کوروش بعد از ارائه گفت با این ارائه تمام ارائه های اون روز نمره اشون خراب شد...وای وای...بدبختی هایی که کشیدیم واسه پروژه ها...وای وای...ولی همه اش خوب بود...استاد گی گیلی رو بگو...استاد توپ فوتبال استاد میکروکنترلر...واسه پروژه ساعت...وای وای...یادش بخیر امتحان آز الکتروتکنیک...گزارش کار نداشتیم من و همگروهی...استاد چون با من رابطه نسبتا خوبی داشت رد کرد و رفت...20 شدیم...وای وای...امتحانشو بگو...چه کردیم...وای وای...سیستم های خبره...با استادش چه حالی میکردم...شده بودم مسئول خاموش کردن چراغ واسه ویدئو پروژکتور...چقدر اذیتش کردم...البته الان ایشون به داداشم که دیگه کامل میشناسه واسه پایان نامه ارشد داداشم هی میگه که باید ارشد قبول بشی...وای کامپایلرو استادش رو بگو...چه مرد کار درستی بود...رفیق شدیم شدید...هنوز که هنوز...وای ریاضی دو رو بگو...استاد از دستم ذله شده بود...همیشه می رفتم فوتبال قبل کلاسش و دیر می رسیدم...میگفت کجا بودی...میگفتم اغفال شدم...چه ایامی بود...الکترونیک که افتادم یه بار ....چه ایامی بود...واسه من خوش بود...چه فرارایی که از کلاس درس نداشتم...چه جیم زدنهایی...وای وای...اما سال 87 همین ایام اوایل سال تحصیلی بود که گفتم مثل بقیه است...با همون تفکرات و همون رفتارها...چه دعواهای باحالی...خیلی حال میداد...زود هم تموم می شدو و باز از نو...وای وای وای...و بهترین و زیباترین و با برکت ترین روزهای زندگیم هم واسه زمانی بود که همگروه ثابت ما مدتی که آخرین ایام دانشگاه بود واسه چند صباحی شد بهترین خدا...روزهایی که همیشه در ذهنم موند و نخواهد رفت و همیشه و همه جا گفتم و میگم...ولی حیف بود که نتونست و نخواست که اون باقی بمونه...حیف...ولی هیچگاه فراموش نمی کنم...و دوست ندارم اون روزا فراموش بشه...(قضاوت نکنم بهتره!....یهو متهم می شم از طرفشون)...خیلی..واسه دوستام اونهایی که یادشون هست خیلی خوش بوده...اونهایی هم که فراموش کرده اند(!) حتما تلخ بوده دیگه...خب به هر حال...خوش باشند همه...فقط یادی خواستم کرده باشم از اون ایام خوش...(واگر چیزی بالا به برخی گفتم مخصوصا همگروه داخل پرانتز برخیش واقعا شوخی بود واسه خنده و برخی واسه تلنگر....همین)...البته دوست دارم دوستام بیان با هم بخونیم واسه ارشد...به چندتاشون هم گفتم...یه یا علی(ع) و بسم الله میخواد که باز دوره هم جمع بشیم داخل دانشگاه....انشالله.. شما هم بخونید حتما... حیفه...هر کس دوست داره شروع کنه بگه یا علی(ع)...فکر آرزوهای دور و چرت و پرت هم کنار بذاریم...به دور از همه سختیها و نشد های زندگی...شروع بشه واسه درس خوندن واسه ارشد...حیف پول که بدیم به این دانشگاههای پولی...اولویت اول سراسری و بهترین دانشگاهها... مثل خودمون!...

و در آخر اینکه...رابطه اتون رو با قرآن زیاد کنید...با ائمه معصومین(ع) رابطه اتون رو زیاد کنید...خیلی کمک میکنه به همه...ختم قرآن مثل ما سه ماهه داشته باشید...خیلی کمک میکنه به زندگیتون...جدی می گم...امتحان کنید...از ما گفتن...حتما عمل کنید...رابطه اتون رو با امام زمان(عج) زیاد کنید...او ناظر است بر اعمال ما هر هفته...و مهمتر از همه خدا...خدا...و خدا...همه چیز حل میشه...

سقایت هم فراموش نشه...انجام بدید...روزهای سه شنبه هم ساعت19:15 دقیه شبکه 2 برنامه اینه رو نگاه کنید و پنجشنبه ها هم حاج آقا قرائتی رو درسهایی از قرآن...واقعا زیبا هستند...یادش به خیر یه بار به همگروهم گفتم هر پنجشنبه نگاه کن...اما نمی دونم چقدر عمل کرد...اما الان به همه میگم...

الان هم برم هنرستان...ساعت 9 کلاس دارم...

واسه ی چشای خیسم ، به تو مدیونم
این که از غم می نویسم ، به تو مدیونم
این که بی جونم و سردم ، این که بی روحم و زردم
پی آرامشی که بردی و من پی اش می گردم ، به تو مدیونم
به تو مدیونم ، به تو مدیونم

به تو مدیونم ، غرورمو شکستی عین شیشه
به تو مدیونم که کشتی دلمو واسه همیشه
به تو مدیونم ، منو دادی به بی بها بهانه
به تو مدیونم واسه بغض عمیق این ترانه

به تو مدیونم ، شکستی حرمت شب و من و ماه
به تو مدیونم ، کم آوردی و رفتی اول راه
به تو مدیونم عزیزم، واسه این حال مریضم
اگه مثل برج سنگی، جلوی چشات می ریزم ،

برنامه رو گذاشتم که اگر کسی رشته کامپیوتر هست بدونه اینجور بخونیم با هم...موفق باشید...التماس دعا در این ایام و ایام پیش رو...روزهاتون پر از روشنایی و شب هاتون پر از ستاره...

شنبه : صبح : مدار منطقی + معماری

یکشنبه : صبح : هنرستانم   عصر : آمار مهندسی

دوشنبه : صبح : هنرستانم   عصر : محاسبات عددی

سه شنبه : صبح : هنرستانم    عصر : هوش مصنوعی

چهارشنبه : صبح : نظریه زبان + زبانهای برنامه سازی   عصر : کامپایلر

پنجشنبه : صبح : ساختمان داده ها + ساختمان گسسته    عصر : طراحی الگوریتم

جمعه :  صبح : سیستم عامل + پایگاه داده

دوســت داشتن يعنــي:

اوني که اگه صــــــد دفعه هم ناراحتــــش کني

هربار ميـــــــگه اين دفعه آخـــــريه که مي بخشــــــمت . . .

و بازم با اخـــــم مياد توي بغــــــلت . . .

خدایا خیلی ممنونم ازت...چون بهم یاد دادی که مهربان باشم و دوست بدارم کسانی رو که ارزشی برایم قائل نیستند و دوستم ندارند....بهم آموختی عشق بورزم به کسانی که متنفرند ازم...کسانی که حتی حالشون به هم می خوره از من! و کسانی که حتی پاسخ سئوالات مرا نمی دهند! باز هم دوستشان بدارم...کسانی که دروغگو خواندن مرا اما خود از دروغ ابائی نداشتند...اما باز هم دوستشان دارم(با اینکه خیلی دل پرم ازشون اما آموختم ببخش را تا ببخشد خدا مرا...)

خدایا ممنون از تو...آموختی به من آنچه را که باید می آموختی...و آموختی که آنچه را آموخته ام بیاموزم به کسانی که خواهان آموختن هستند...

خدایا همه ما رو از حرام دور و آنچه باعث خشنودی خودت هست رو به ما بیاموز...

دلم خیلی پر هست از این زمونه....ببخشید...این جملات در پست ثابتم خواهند بود از این به بعد...تا همه بفهمند مهربانی زیباست! میدونم می گذره این روزها و حرفها...

در تنهای تنهایی هایم تنهای تنها نیستم...و

آموخته ام ،آنچه را که آموخته ای،بیاموزم

خدایا! مثل همیشه خیلی عاششششششششششقتم مخصوصا این روزها که خیلی کمک می خوام و خیلی ناملایمند دوستان....و دوستانو....دوستان...

خدایا دارمت و می دونم هوامو مثل همیشه داری...

امیدوارم امسال ارشد موفق بشیم...انشالله

 چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند
گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی…

خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا