در تعبـديـات، كـوه كنـدن از مـا نخـواستـه انـد، سخـت تـرينش نمـاز شب خـواندن است كـه در حقيقت، تغيير وقـت خـواب است نه اصـل بي خـوابـي بلكـه نيـم ساعـت زودتـر بخـواب تـا نيـم سـاعت زودتـر بيـدار شـوي.

آيت الله بهجت


از عجايب اين كه همه از وفات وحشت دارند. معلوم هم نيست كه همه از لوازم آن( مانند بى سرپرستى اولاد و دورى خويشان.) مستوحش باشند، بلكه از مقارناتش( سختى و فشار، جان كندن و مشاهده ى ملك الموت و...) وحشت دارند و حال اين كه همه هنگام خواب برايشان اين امر اتّفاق مى افتد، به طورى كه اگر نگذارند بخوابد يا بيدارش كنند، ناراحت مى شود و از خوابيدن و يا ادامه ى آن لذّت مى برد، و خواب همان وفات موقّت است.

آیت الله بهجت