در تقویم انتظار، همه فصلها از عطر بهار مهدی(عج) متبرک است.

انتظار، فاصله ای است میان دو جمعه: جمعه ولادت و جمعه ظهور.

بهار، همه طراوتش را مدیون یک گل است: گل نر گس.

اگر سختی زمستان غیبت نبود، شوق آمدن بهار عدالت معنا نداشت.

خانه تکانی، رسم قدیم منتظران بهار است.

بهار مهدی(عج) از راه می رسد، خانه تکانی دلها را فراموش نکنیم.

بهترین هدیه ای که می توان برای گلدان قلب شکسته منتظران خرید، یگ شاخه گل نرگس است.

منتظران واقعی تنها به اشک و آه و دعا اکتفا نمی کنند.

نیمه های شعبان می آیند و می روند. حیف است تنها با نقل و شیرینی و شکلات برگزارش کنیم.

کم لطفی مهمان است بر سر سفره بنشیند و صاحبخانه را نشناسد، حتی اگر او را نبیند.

اگر خورشید از چشم ما پنهان مانده است، تقصیر ابرها نیست؛ چشمان ما باران نخورده است.

اگر امام از چشم ما غایب باشد، ما از چشم او غایب نیستیم.

ای کاش روزهای ((غفلت)) ما از شبهای ((غیبت)) او طولانی تر نبود.

مبادا فقط وقتی همه درها به رویمان بسته می شود، در خانه امام زمان(عج) را بزنیم.

هر دستی در آرزوی بوسیدن حجر الاسود است. حجر الاسود در آرزوی بوسیدن دست مهدی(عج) است.

دلنشین ترین اشعار در دیوان انتظار، سروده دلسپرده ترین شاعران است، آنها که دل به حضرت مهدی(عج) سپرده اند.

دیر و زودش مصلحت است؛ اما هیچ عریضه ای بی جواب نمی ماند.

نثار او می کنیم عطر هزار صلوات در شب و روز میلادش برای سلامتی و ظهورش...

 

 

رویه باله هر فرشته

چقده قشنگ نوشته

مهدی طاووس بهشته

عشقت عاشقا رو کشته

 

 

ایلایی ها