​از ماه پرسیدند: آیا زیباتر از روی تو، چهره ای را خدا آفریده؟
چهره اش گلگون شد و گفت: آیا عباس ابن علی را دیده‌ای؟

از ادب پرسیدند: چگونه می‌توان تو را شناخت؟
گفت: از او که خود را از او شناختم.

از شجاعت پرسیدند: آیا تا به حال مغلوب شده‌ای؟
به خاک افتاد و گفت: من که باشم که مغلوب یل ام البنین نباشم.

از عشق پرسیدند: دل در گرو که داری؟
سر به زیر انداخت و با خجالت گفت: او که عاشق ترین است... دیوانه عباسم.

از بهشت پرسیدند: از خاک تو والاتر چیست؟
گفت: آن خاکی که سرمه چشمم می‌کنم... خاک کربلا.

از باران پرسیدند: تو لطافت و پاکی را از که داری؟
گفت: از لب‌های خشکیده سقای کربلا.

از غیرت پرسیدند: کمال تو چیست؟
گفت: از آنکه لقب ابوفاضلم.

از مهربانی پرسیدند: مهربان‌تر از تو کیست؟
آهی کشید و گفت: ای کاش جای بچه‌های کاروان کربلا بودم و همراه عمو.

از مردانگی پرسیدند: مردانگی را چه می‌دانی؟
گفت: عباس بودن.

از لبخند پرسیدند: زیباترین چیزی که دیدی چه بود؟
گفت: آن لحظه که اربابم حسین(ع) با دیدن برادر مرا غرق شور و شعف کرد.

و خوشا به حال ما که عباس(ع) داریم.

ماه در آینه، شعبانی است

لاله عباس، گلستانی است...

عطر حسین است در این یاس عشق

لاله شبیه است به عباس عشق

لاله نگو این قمر قائم است

آینه گردان بنی هاشم است

عطر همه آل علی را گرفت

لاله، گلستان نبی را گرفت

دسته گل یاسی عشق است این

یا گل عباسی عشق است این

دسته گل کوثر عطرند و بس

آل علی جوهر عطرند و بس

چهره گل، نکهت یار آمده است

باغ فدک! فصل بهار آمده است

ذکر خفی، ذکر جلی می کنم

وصف ابالفضل علی می کنم

گل به چمن مثل چراغ آمده ست

لاله عباس به باغ آمده ست

جمله که جانباز ولی گشته ایم

محو ابالفضل علی گشته ایم

مستی من بر اثر باده نیست

عاشق عباس شدن ساده نیست

عشق! سرافرازی ما را ببین

آیت جانبازی ما را ببین

دیده عشق است که تر می کنم

وصف ابالفضل دگر می کنم

معجزه این است، جلی گشته است

حضرت عباس، ((علی)) گشته است

باده به جوش آمده در جام شد

دست علی هدیه به اسلام شد

عاشق جانباز چنین دیده اید؟

بهتر از او رهبر دین دیده اید؟

هر چه بهار است به فصل ((ولی)) است

دسته گل صورت ((سید علی)) است

چهره زیبای ((علی)) آینه ست

کعبه عشق است که در ((خامنه)) است

غرق جلال است جمال علی

دست من و دامن آل علی

فصل ظهور است، بهارانی است

حضرت مهدی گل پایانی است

نصر من الله ز فلک آمده است

لشکری از گل به فدک آمده است

ای همه مدهوش ولای خدا!

عشق، دعا کرده به حق شما

عشق قسم ساخته والعصر را

تا که بگیرید ز حق، نصر را

دست حسین بن علی یارتان

حضرت عباس، علمدارتان

​​میلاد ساقی عطاشی دشت کربلا​​

​​ حضرت ابالفضل العباس (ع)​​

​​ و روز جانباز بر شما مبارک.​​

برایه باغبان یاس آفریدن

علی را اشجع الناس آفریدن

وفاداری و مردی و شجاعت

یکی کردند و عباس آفریدن

دلم شیدایی خال ابالفضل

به سان سایه دنبال ابالفضل

گمان دارم که مهدی خواهد آمد

اگر سالی شود سال ابالفضل

آنجا که صحبت از ادب اولیا کنند

اول حکایت از پسر مرتضی کنند

آنان که شرح خوبی یوسف نوشته اند

گو بعد از این حکایت یوسف رها کنند

جایی که او نشسته به باب الحوائجی

حاجات عالمی به نگاهی روا کنند

قامت قیامتی که به دیوان رستخیز

از قامتش هزار قیامت به پا کنند

خوبان روزگار بر او غبطه می خورند

روزی که پرده از رخ آن ماه وا کنند

روزی که بر سریر جلالت کند جلوس

اهل بهشت ناله وا حسرتا کنند

خالی سیه به کنج لبانش نشسته است

تا نقش خضر بر لب آب بقا کنند

الماس دارد از رخ عباس التماس

شاید به این بهانه وجودش بها کنند

​